مطالعه آزمایشگاهی تاثیر طول ترک‌های لبه‌ای یک طرفه و دو طرفه بر روی انتگرال J

مطالعه آزمایشگاهی تاثیر طول ترک‌های لبه‌ای یک طرفه و دو طرفه بر روی انتگرال J

سعید سینائی1 ایمان صحرائیان2 یاسر علیجانی3 پرهام معمارزاده4

1) دانشجوی دکتری مهندسی سازه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد،ایران -
2) دانشجوی دکتری مهندسی سازه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد،ایران
3) دانشجوی دکتری مهندسی سازه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد،ایران
4) استادیار دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد، ایران

کد IOI مقاله : XYEA-AKEEC
محل انتشار : چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
    یکی از مهم‌ترین عوامل موثر در گسیختگی سازه‌ها پدیده ترک خوردگی در المان‌های باربر سازه‌ای می‌باشد. نظر به اهمیت این موضوع، علم مکانیک شکست در قرن بیستم با ارائه نظریه‌ها و روابط گام بلندی را در جهت تامین پایداری المان‌ها در مقابله با ترک برداشت. نظریه‌هایی استوار بر مکانیک جامدات مواد ترد و شکل‌پذیر که از مهم‌ترین آنها می‌توان به مفاهیمی همچون بررسی حوزه تنش در نوک ترک، تعریف ضریب شدت تنش، مفاهیم انرژی، رشد ترک و غیره اشاره کرد. در این مقاله در حوزه مفاهیم انرژی به بررسی مقدار انتگرال J برای ورق‌های فولادی با ترک لبه‌ای در دو گروه ترک‌های لبه‌ای یک طرفه و ترک‌های لبه‌ای دو طرفه پرداخته می‌شود. نتایج مدل‌های آزمایشگاهی نشان می‌دهند که نمونه‌های با طول ترک بزرگ‌تر به انرژی کرنشی کمتری برای تغییر طول نیاز دارند و این بدان معناست که نرخ رهایی انرژی یا در واقع همان انتگرال J بیشتری دارند. همچنین مقایسه دو گروه از ترک های لبه ای یک طرفه و دو طرفه مبین آن است که نرخ رهایی انرژی برای ترک‌های دوطرفه حدود 100% نسبت به ترک‌های یک طرفه مشابه افزایش داشته که با منطق علم مکانیک شکست نیز مطابقت می‌کند، این بدان معناست که برای افزایش طول و گسترش ترک‌های لبه‌ای دو طرفه به انرژی کمتری نیاز است.

کلمات کلیدی : مکانیک شکست انتگرال j ترک لبه انرژی کرنشی