بررسی اصول طراحی اقلیمی در معماری بومی ایران
بررسی اصول طراحی اقلیمی در معماری بومی ایران
بارزان فیضیابی1 سید مصلح یوسفی2
1) دانشجوی کارشناسی معماری،دانشگاه ازاد واحد
2) کارشناسی معماری،دانشگاه آزاد واحد
کد IOI مقاله
:
XYEA-AKFCA
محل انتشار :
چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
چکیده
امروزه طرح های ما به گونه ای است که ساختمان ها در طی تابستان بسیار گرم و حتی گرم تر از محیط اطراف خود می باشد و در زمستان نیز بسیار سرد و از لحاظ آسایش ناراحت کننده است. اهالی پایتخت مانند بسیاری از شهرنشینان و روستائیان در این کشور، در شب های فصل تابستان به لحاظ استفاده از برودت نسبی آسمان شب، بستر بر روی بام پهن می کردند و در آنجا می خوابیدند. در طی بعدازظهرهای گرم این فصل، در زیرزمین استراحت می نمودند. بر روی ایوان های روبه جنوب حصیر می انداختند تا آفتاب گرم تابستان به درون خانه نفوذ نکند و عصرها حیاط را آب پاشی می کردند تا رطوبت و برودت حیاط و فضای اطراف آن افزایش یابد. در این مقاله سعی شده است تا با نگاه به معماری بومی هر منطقه و اصول طراحی که در آن رعایت شده است پی ببریم و یه معماری سنتی خود در قالبی نو نگاه کنیم نه تقلید ظاهری و بدون نتیجه از گذشته که ما را بیشتر به عقب می کشاند.
کلمات کلیدی : معماری سنتی اقلیم آسایش ایران