کپر؛ تاکیدی بر اصل طراحی انسانی در معماری پایدار

کپر؛ تاکیدی بر اصل طراحی انسانی در معماری پایدار

فائزه محسنی زاده کرمانی1 امین تجدد2 صادق جهانبخش3

1) دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه خاتم-تهران،
2) هیات علمی دانشگاه آزاد واحد شاهین
3) مدرس دانشگاه آزاد واحد شاهین شهر،

کد IOI مقاله : XYEA-AKFDC
محل انتشار : چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
    بحران به وجود آمده در دهه هفتاد میلادی و مشکلات زیست محیطی بر بسیاری از فعالیت¬های انسانی از جمله معماری سایه افکند و در پاسخ به این بحران¬ها حوزه¬ای با نام پایداری و در زمینه معماری به صورت معماری پایدار شکل گرفت. باور این پژوهش بر آن است که ردپای پاسخ به مسئله پایداری را می¬توان در بطن سازه¬های بومی هر منطقه یافت و در دوره کاهش منابع و افزایش قیمت¬ها راه حل¬های بدوی از ساختمان¬های بومی می¬تواند در تهیه برنامه¬ها موثر باشد و با شناخت هرچه بهتر پتانسیل نهفته در سازه های بومی هر منطقه می¬توان نوعی از معماری مدرن مناسب با نحوه زندگی امروز جوامع ساکن در این مناطق ارائه نمود که علاوه بر توانایی بهتر در همگامی با اقلیم و کاهش مصرف انرژی در مصارف خانگی می¬تواند گامی موثر در حفظ فرهنگ بومی و حافظه اجتماعی ساکنان خود باشد که این موارد خود گویای گامی موثر در همراهی با اصول اساسی معماری پایدار، خصوصا اصل طراحی برای انسان به شمار می¬رود. در ادامه توسط اطلاعات جمع آوری شده به صورت کتابخانه¬ای و تحقیقات میدانی عمل آمده به بررسی معماری کپرهای بومی مناطق مختلف ایران تحت اصول معماری پایدار می¬پردازیم تا مسیری جهت بهبود توسعه¬های آینده جهت استفاده امروزی ساکنان از این سازه¬های سنتی کشورمان باشد.

کلمات کلیدی : معماری پایدار معماری بومی کپر طراحی انسانی