شهرهای سبز ؛ از انگاره تا عمل
شهرهای سبز ؛ از انگاره تا عمل
محمد نقی زاده1 الهام زیاری2
1) استادیار گروه شهرسازی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات تهران ، ایران
2) دانشجوی کارشناسی ارشد رشته برنامه ریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات تهران ، ایران
کد IOI مقاله
:
XYEA-AKFDE
محل انتشار :
چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
شاید بتوان شروع توجه به سبز شدن شهرها را در نظریه ی باغشهر ابنزر هاوارد در قرن نوزده دانست. گرچه پیش تر نیز در عصر صفویه ، چهار باغ اصفهان ، تجلی عملی گونه ای مشابه با این نظریه بود. آنچه هاوارد به عنوان راه حل شهرهای آلوده و پرجمعیت ناشی از انقلاب صنعتی ارائه کرده بود ، با گذشت زمان ، غیر عملی و فاقد کارایی لازم توصیف شد ، اما این نظریه ی ناکام ، به صور گوناگون به دنبال راهی برای عرضه ی بهینه ی خود گشت تا نهایتا با شروع جنبش های زیست محیطی در قرن بیستم و جلوگیری از نابودی حیات کره ی زمین به شیوه های جدید و کاربردی به منصه ظهور رسید. سرآغاز شکل گیری ایده ی شهرهای سبز به شکل امروزی در نظریه ی توسعه پایدار یافت می شود که در ابعاد گوناگون من جمله شهرها ریشه دوانده و به دنبال ارائه ی راهکارهای مفید و منطقی برای دستیابی به اهدافش است. شهرهای سبز در حقیقت به دنبال دستیابی به توازن و تعادل زیست محیطی و تداوم حیات آیندگان بر کره ی زمین هستند و در این راستا از اصول و معیارهایی که با اصول و معیارهای توسعه ی پایدار هماهنگی دارند تبعیت کرده و خلاقیت های خاص خود را ارائه می دهند. هدف از این پژوهش شناخت اصول و معیارهای موثر در ایجاد شهر سبز بوده ، روش پژوهش در این مقاله ، توصیفی – تحلیلی است . جمع آوری اطلاعات بر پایه مطالعات کتابخانه ای است و به تفسیر معیارهای شهرسبز و اصول آن و به کار گیری آن در شهرها پرداخته می شود تا نهایتا با شناخت هر چه بیشتر و بهتر از این نظریه ی نوپا ، اندیشه ای جدید پیش روی مدیران و برنامه ریزان شهری آشکار گردد.
کلمات کلیدی : توسعه شهری پایدار اصول شهرسازی سبز شهر سبز جاپای بوم شناختی