شناخت شناسی در معماری و بررسی نقش آن در احیاء مفهوم مکان

شناخت شناسی در معماری و بررسی نقش آن در احیاء مفهوم مکان

مرجان مرادی1 جعفر طاهری2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد دانشکده معماری، شهرسازی و هنر اسلامی، دانشگاه فردوسی
2) استادیار دانشکده معماری، شهرسازی و هنر اسلامی، دانشگاه فردوسی

کد IOI مقاله : XYEA-AKFFK
محل انتشار : چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
    همه ی انسانها با هر نوع تلقی و با وجود اختلاف مراتب و روش ، در پی سکونت و آرامش راستین اند. از آنجا که خواستگاه سکونت اساسا مقوله ای درونی و متعلق به شناخت انسانی است، تنها محیطی متناسب با دستگاه شناخت شناسی انسان می تواند زمینه ی بیرونی سکونت را فراهم کند. چرا که پیوند درون و بیرون امری ذاتی برای انسانها و بی زمان و بی مکان است. اگرچه شناخت شناسی اساسا بحثی فلسفی است اما دامنه ی نفوذ و تاثیر آن هرگز برفلسفه محدود نگردیده است، بلکه عرصه های مختلف دانش و هنر را در بر گرفته است. در این میان معماری جایگاه ویژه ای دارد. در این مقاله به منظور بررسی رابطه مابین شناخت و معماری در نخست به لایه های بنیادی تر شناخت یعنی شناخت و زندگی اشاره شده است. برای بیان رابطه شناخت و زندگی که طبعا بحثی نظری و فلسفی است به دو دیدگاه عمومی شرق و غرب و تعابیر ایشان از مفاهیم شناخت و زندگی پرداخته شده است. بعد از بیان اوضاع فلسفی و یا فکری در جهان غرب و شرق و همچنین بررسی دیدگاه روانشناسان در ارتباط با دستگاه شناخت شناسی و فرایند شناخت و با بررسی رابطه شناخت شناسی با مکان و با توجه به نحوه نگرش به جهان پیرامون در معماری دوره سنت در ایران و تاثیر سیستم شناختی و جهان بینی جامعه در احداث مکان در معماری معاصر، می توان به منشا اختلافات در مفهوم مکان با نگاه کیفی به نحوه سکونت امروز بشر دست یافت. آنچه بدان نيازمنديم بازگرداندن احساس صميميت و تعلق به مکان ها و تبديل آنها به زمينه اي پر معنا براي زندگي است.

کلمات کلیدی : شناخت شناسی معنا مکان سکونت معماری