بررسی معماری نوگرای ایرانی و آثاری از هوشنگ سیحون در این سبک

بررسی معماری نوگرای ایرانی و آثاری از هوشنگ سیحون در این سبک

حسین اسلامی1

1) دانشجویی کارشناسی ارشد معماری گرایش معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، ایران

کد IOI مقاله : XYEA-AKFHA
محل انتشار : چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
    معماری ایرانی به عنوان یک سبک و شیوه ی مورد قبول در جهان، از هزاران سال پیش دارای مدرک مصور و مکتوب است که برای ساخت و ساز از طراحی و نقشه های ساختمان در آن استفاده می شده است. بنابر این همواره دارای یک معماری، با استاندارد طراحی و سازه ای و اجرای بسیار بالا بوده و نیاز های روز را در خود تأمین می کرده است. (طایفه، احسان،1392، ص19) اما با آغاز دوران جدید مدرن و روبرو شدن این معماری با دستاورد های جدید و تکنولوژی، از یکسو جذب پیشرفت های جهان غرب و از یکسو دفاع از هویت ایرانی، چالشی بوده که همواره بر سر جای خود باقی مانده است. بررسی پاسخ های جامعه معماران در تقابل با این مسئله می تواند ما را به راه درستی هدایت کند. از پاسخ های موفقی که به این مسئله از سوی معماران داده شد، دهه ی 40 شمسی بود که تحت عنوان معماری نوگرای ایرانی یا مدرن تاریخ گرا نام گذاری شد. اما در بدو امر سوالاتی بدین ترتیب مطرح می شود : در این دوران مسئله هویت بیش از پیش مورد توجه قرار می گیرد با توجه به اینکه مقوله ی هویت قدمتی به بلندای تاریخ دارد در این عصر با توجه شرایط جامعه هویت چگونه مطرح شده و رویکرد جامعه مخاطبین نسبت به این مساله چیست؟ عناصر معماری ایرانی چگونه دوباره متولد می‌شوند؟ در این پژوهش ضمن بررسی فلسفه بوجود آمدن سبک نوگرایی جهت یافتن پاسخ پرسش های فوق، آثار هوشنگ سیحون مرد بناهای ماندگار در این سبک بررسی و تحلیل می شود. لازم به ذکر است که در این پژوهش سعی می شود تا با ابهام زدایی مسیر این سبک روشن شود بدیهی است مقوله ی هویت بحث تازه ای نیست. همان گونه که کوهها و دریاها طی قرون و اعصار بوجود آمده‌اند، بایستی قرنها بگذرد تا اثر بزرگی خلق گردد (ویکتور هوگو)

کلمات کلیدی : معماری مدرنیسم ایرانی معماری نوگرا هوشنگ سیحون مدرن تاریخ گرا معماری مدرن