بررسی تاثیر فضای سبز در پویایی محورهای شهری با رویکرد توسعه پایدار
بررسی تاثیر فضای سبز در پویایی محورهای شهری با رویکرد توسعه پایدار
مهدی ضرابی1 فاطمه کریمی مالک آبادی2
1) هيات علمي دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)
2) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری منظر دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)
کد IOI مقاله
:
XYEA-AKGDH
محل انتشار :
چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
فضاهای سبز همواره جزیی از کالبد زندگی بشری بوده است. با گذشت زمان و شکل گیری فضاهای انسان ساخت و بهره گیری از فضای سبز مطابق نیاز انسان ها، این فضاها دچار تغییر تحول شده است. یکی از اصلی ترین فضاهای شهری، معابر و شریان های حرکتی هستند که درطول زمان تغییر و تحولات زیادی داشته اند. در ابتدا معبر ها، تنها شامل مسیر هایی با عرض کم و ارگانیک بوده است و به مرور زمان بر حسب نیازهای کاربران و نیز گسترش شهر، عریض تر شده و دارای خطوط حرکتی متفاوت و همچنین فضای سبز گردیده است. با توجه با اقلیم غالب شهر های ایران که گرم خشک می باشد، سبزینگی موجود در محورها ی شهری سبب حضور مستمر و بهره بردن بیشتر افراد از این مکان ها می شود. بطور مثال خیابان سپه قزوین و چهارباغ اصفهان از اولین معابری هستند که هم کالبد فیزیکی و هم فضای سبز از پیش طراحی شده دارند و بعد از این دو ما شاهد رواج چنین الگوی برای ساخت خیابان ها و معابر شهری هستیم. فضای سبز همواره کمیتی فیزیکی ست که کیفیتی به نام هویت را به بستر خود میدهد و در پژوهش حاضر به تاثیر فضای سبز شهری در پویایی و پایداری محور های شهری پرداخته شده و پارامتر های مختلف عملکردی، ادراکی ، زیست محیطی و مکان یابی فضای سبز در نمونه های انتخابی مورد مطالعه و بررسی قرار گرفته است و نمونه های مورد مطالعه از میان های محورهای قدیمی و جدید موجود در شهر اصفهان که دارای اقلیم گرم و خشک می باشد انتخاب شده است. روش پژوهش با توجه به اطلاعات موجود به صورت کیفی و جمع آوری اطلاعات از طریق کتابخانه ایی، مشاهده ی هدفمند می باشد.
کلمات کلیدی : واژگان کلیدی معبر های شهری فضای سبز پایداری