بررسی گسل و زلزله مناطق شهری (مطالعه موردی: شهرتهران)

بررسی گسل و زلزله مناطق شهری (مطالعه موردی: شهرتهران)

مهدی ریاحی1 اسماعیل شاهکویی2 حامد شیخ3 روح الله شیخ4

1) دانشجوی کارشناسی ارشد آب و هواشناسی گرایش مخاطرات آب و هوایی، دانشگاه گلستان واحد گرگان،ایران -
2) استادیار گروه جغرافیا، دانشگاه گلستان واحد گرگان،ایران -
3) دانشجوی کارشناسی ارشد آب و هواشناسی گرایش مخاطرات آب و هوایی، دانشگاه گلستان واحد گرگان،ایران -
4) دانشجوی کارشناسی ارشد آب و هواشناسی گرایش مخاطرات آب و هوایی، دانشگاه گلستان واحد گرگان،ایران -

کد IOI مقاله : XYEA-AKHBD
محل انتشار : چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
    ایران برروی یکی از کمربند های زلزله خیز دنیا واقع شده و گسل های کوچک و بزرگ متعددی هم در آن مشاهده می شود. از این رو نسبت به کشور های مجاور از توان لرزه خیزی بالاتری برخوردار است. بنابراین مکان گزینی شهر ها و ساخت و ساز ها باید از دقت بیشتری برخوردار باشد. کیفیت پایین مصالح، تیپ مساکن، نداشتن الگوی مناسب و مقاوم ساختمان سازی در برابر زلزله، فرسودگی ساختمان ها مزید بر علت می باشد. در مورد شهر های کوچک و نیز روستاها نیز چشمه ها و منابع آبی که عمدتاً از طریق مناطق شکسته شده و گسلی تامین می شوند، عامل اصلی مکان گزینی آنها بوده اند. تهران در معرض رویکرد زلزله قرار دارد و سوابق زلزله های رخ داده در پهنه تهران و پیرامون آن و نیز موقعیت، سازوکار و پیکر شناسی گسل های منطقه، اين حقیقت را آشکار می سازد. زمان رویکرد بعدی نامشخص و غیرقابل پیش بینی بوده و اعمال سیاست ها و نحوه مدیریت شهری تهران شاید ضروری ترین راه کار برای کاهش یا کنترل زیان های ناشی از آن باشد. با توجه به اینکه طی سال های اخیر، جمعیت تهران به سمت شمال در حال پیشرفت و افزایش است و سکونتگاه های مسکونی نیز به سمت مناطق شمالی تهران در حال توسعه بوده و نواحی شمالی آن در معرض گسل قرار گرفته، بنابراین با آزاد سازی انرژی درون زمین در گسل شمال تهران، طی سالهای آتی شاهد فجایع انسانی ناشی از زلزله در این شهر خواهیم بود.

کلمات کلیدی : زلزله گسل مکان گزینی شهر ساختمان