بررسی میزان کارایی فنی و زیست کارایی شبکه اتوبوسرانی شهر اهواز با استفاده از روش تحلیل پوششی داده‌ها

بررسی میزان کارایی فنی و زیست کارایی شبکه اتوبوسرانی شهر اهواز با استفاده از روش تحلیل پوششی داده‌ها

زهرا غریبی1 روح الله کاظمی2 امیرحسین دوامی3

1) دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت محیط زیست، دانشگاه آزاداسلامی واحد اهواز، ایران
2) استادیار گروه مدیریت محیط زیست، دانشگاه آزاداسلامی واحد اهواز، ایران( نویسنده مسئول)
3) استادیار گروه مدیریت محیط زیست، دانشگاه آزاداسلامی واحد اهواز، ایران

کد IOI مقاله : XYEA-AKHCE
محل انتشار : چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
    جوامع امروزی به منظور پاسخگویی به نیازهای جمعیت رو به رشد و دستیابی به سطح بالاتر رشد اقتصادی، با دو مشکل کاهش منابع انرژی و افزایش اثرات مخرب زیست‌محیطی روبه‏رو هستند. امروزه ميزان توجه عمومي به مسائل زيست محيطي به نحو چشم گيري افزايش يافته ‏است. در اين راستا يكي از مسائل مهم، اندازه‏گيري كارايي زيست محيطي و کارایی فنی مي‏باشد. ﺳﯿﺴﺘﻢ‏ﻫﺎي ﺣﻤﻞوﻧﻘﻞ شهری به عنوان یکی از عوامل مهم رشد اقتصادي شهر ﺑﺸﻤﺎر می‏روند و بهبود آنها در حفظ منابع انرژي وكيفيت هواي تنفسي در شهرهاي بزرگ مؤثر خواهد بود. در این مطالعه از روش تحلیل پوششی داده‏ها (Data Envelopment Analysis) برای اندازه‏گیری زیست‌کارایی و کارایی فنی شبکه اتوبوسرانی اهواز در سال‌های 94-1393 استفاده شده است. فاکتورهای انتشار و نوع آلاینده‌های منتشره از سوخت‌های فسیلی بر اساس میزان سوخت مصرفی و با استفاده از نرم‌افزار Energy-Environment محاسبه گردیده است وco2 به عنوان یک ستاده نامطلوب در نظر گرفته شده‏است. با استفاده از نرم‌افزار Deap اندازه‌گیری ها انجام گرفته و نتایج نشان می‌دهد که در سال 93 و 94 این شبکه دارای 43% کارایی و 57% ناکارایی زیست‌محیطی است. کارایی فنی آن نیز در سال 93 به میزان 29% و در سال94 به میزان 34% بوده است.

کلمات کلیدی : زیست‌کارایی کارایی فنی شبکه اتوبوسرانی اهواز تحلیل پوششی داده‌ها (dea)