بهره گیری از معماری بومی در طراحی مجتمع توریستی (چشمه آب رکنی) به منظور دستیابی به معماری پایدار

بهره گیری از معماری بومی در طراحی مجتمع توریستی (چشمه آب رکنی) به منظور دستیابی به معماری پایدار

صغری قائدرحمتی1 حمید سقاپور2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد،گروه معماری،واحد شیراز،دانشگاه آزاد اسلامی ،شیراز،ایران
2) عضوهیات علمی دانشگاه آزاد، گروه معماری،واحد شیراز،دانشگاه آزاد اسلامی ،شیراز،ایران

کد IOI مقاله : XYEA-AKHZE
محل انتشار : چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
    امروزه فنون بومی، در سیری تدریجی و تداومی همراه با معماری، فرهنگ وشرایط اجتماعی و اقتصادی رشد نموده و به صورتی ذوب شده در معماری به کار گرفته می شد و عملا تفکیکی میان معماری و تکنولوژی نمی توان در آن متصور بود در نتیجه به علت ناهماهنگی با یوم و محل مورد نظر اثرات سوء بر طبیعت داشته، همچنین موجب از بین رفتن هویت و کیفیت فضاهای بومی می کردند. به همین خاطر در این نوشتار در نظر داریم تا بهره گیری از معماری بومی در طراحی مجتمع توریستی (چشمه آب رکنی) به منظور دستیابی به معماری پایدار را مورد بررسی قرار دهیم. این تحقیق سعی دارد تا برای ایجاد شالوده¬ای منسجم از روش کیفی استفاده کند و برای بدست آوردن نتایج مطلوب و درک روش مند ساختارهای بنا و ارائه پاسخ مناسب به سؤالات بپردازد. معماری بومی و بهره گیری از آن در طراحی ساختمان ها، می تواند از دو جهت حائز اهمیت باشد: اول، ايجاد بستر مناسب براي شكل گيري معماري پايدار و دوم، استفاده از ارزش هاي تكرار پذير معماري بومي، در فرآيند معماري. در استخراج ارزش هايي كه مي بايد در شكل گيري معماري مورد توجه قرار گيرند، توجه به ارزش هاي تكرارشدني معماري بومي بسيار با اهميت است.

کلمات کلیدی : معماری بومی معماری پایدار چشمه آب رکنی مجتمع توریستی