بهینه سازی شبکههای تخت دولایه فضاکار با درنظرگرفتن رفتار غیرخطی با استفاده از الگوریتم های ازدحام ذرات وخفاش
بهینه سازی شبکههای تخت دولایه فضاکار با درنظرگرفتن رفتار غیرخطی با استفاده از الگوریتم های ازدحام ذرات وخفاش
نازی گوزلی1 حامد داودی2
1) استاد آموزشکده فنی و حرفه ای سما، ارشد سازه، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ارومیه، ارومیه، ایران،
2) ارشد عمران گرایش سازه، واحد ارومیه، ایران،
کد IOI مقاله
:
XYEA-AKKDA
محل انتشار :
چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
در این مقاله بهينه سازی شبکه های تخت دولايهی فضاکار برای دو طول دهانهی 24 و 42 متری و با درنظرگرفتن هر دو رفتار خطی و غيرخطي، با استفاده از الگوريتم های فراکاوشی ارائه میشود. شبکهها بر روی ستون های کناری به ارتفاع 7 متر تحت بارگذاری قرار گرفته اند تا پس از تحلیل و طراحی و پاسخگویی سازه، طرح مهندسی برای هر دو دهانه تعیین شود. سپس مدل های مذکور ابتدا با لحاظ رفتار خطی و سپس رفتار غیرخطی بهینهسازی شده و نتایج طرح بهینه با طرح مهندسی مورد مقایسه قرار گرفته است. بهینهسازی این سازهها با در نظر گرفتن تمام ترکیب بارهای موثر فرآیندی بس پیچیده و زمانبر خواهد بود و نیازمند استفاده از الگوریتمهای مناسب با همگرایی بالا میباشد. تاشه پردازی شبکههای تخت فضاکار با جبر فرمکسی و نرم افزار Formian و تحلیل سازه با استفاده از نرم افزار Opensess صورت گرفته است و برای فرآیند بهینه سازی از نرم افزار Matlab استفاده شده است. نتایج بیانگر این است که برای سازهی با طول دهانهی24 متری در هر دو الگوریتم وزن شبکه در حالت غیرخطی 8.6 درصد نسبت به طرح مهندسی کاهش یافته ولی در حالت بهینهی خطی هیچ بهبودی حاصل نشده است. و برای سازهی با طول دهانهی 42 متری وزن شبکه در حالت غیرخطی برای الگوریتم های ازدحام ذرات و خفاش به ترتیب به میزان 10.47 و 12.56 درصد نسبت به طرح مهندسی کاهش یافته و در حالت بهینهی خطی نیز میزان کاهش وزن به ترتیب برابر 1.64 و 2.6 درصد میباشد.
کلمات کلیدی : بهینه سازی سازه فضاکار شبکه تخت دولایه رفتار غیرخطی الگوریتم فراکاوشی