بهینه سازی شبکه‎های تخت دولایه فضاکار با درنظرگرفتن رفتار غیرخطی با استفاده از الگوریتم های ازدحام ذرات وخفاش

بهینه سازی شبکه‎های تخت دولایه فضاکار با درنظرگرفتن رفتار غیرخطی با استفاده از الگوریتم های ازدحام ذرات وخفاش

نازی گوزلی1 حامد داودی2

1) استاد آموزشکده فنی و حرفه ای سما، ارشد سازه، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ارومیه، ارومیه، ایران،
2) ارشد عمران گرایش سازه، واحد ارومیه، ایران،

کد IOI مقاله : XYEA-AKKDA
محل انتشار : چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
    در این مقاله بهينه ساز⁢ی شبکه های تخت دولايه⁣ی فضاکار برای دو طول دهانه‎ی 24 و 42 متری و با درنظرگرفتن هر دو رفتار خطی و غيرخطي، با استفاده از الگوريتم های فراکاوشی ارائه می⁢شود. شبکه‎ها بر روی ستون های کناری به ارتفاع 7 متر تحت بارگذاری قرار گرفته اند تا پس از تحلیل و طراحی و پاسخگویی سازه، طرح مهندسی برای هر دو دهانه تعیین شود. سپس مدل های مذکور ابتدا با لحاظ رفتار خطی و سپس رفتار غیرخطی بهینه⁡سازی شده و نتایج طرح بهینه با طرح مهندسی مورد مقایسه قرار گرفته است. بهینه⁢سازی این سازه⁢ها با در نظر گرفتن تمام ترکیب بارهای موثر فرآیندی بس پیچیده و زمانبر خواهد بود و نیازمند استفاده از الگوریتم⁢های مناسب با همگرایی بالا می⁢باشد. تاشه پردازی شبکه‎های تخت فضاکار با جبر فرمکسی و نرم افزار Formian و تحلیل سازه با استفاده از نرم افزار Opensess صورت گرفته است و برای فرآیند بهینه سازی از نرم افزار Matlab استفاده شده است. نتایج بیانگر این است که برای سازه⁢ی با طول دهانه‎ی24 متری در هر دو الگوریتم وزن شبکه در حالت غیرخطی 8.6 درصد نسبت به طرح مهندسی کاهش یافته ولی در حالت بهینه‎ی خطی هیچ بهبودی حاصل نشده است. و برای سازه⁢ی با طول دهانه‎ی 42 متری وزن شبکه در حالت غیرخطی برای الگوریتم های ازدحام ذرات و خفاش به ترتیب به میزان 10.47 و 12.56 درصد نسبت به طرح مهندسی کاهش یافته و در حالت بهینه‎ی خطی نیز میزان کاهش وزن به ترتیب برابر 1.64 و 2.6 درصد می‎باشد.

کلمات کلیدی : بهینه⁢ سازی سازه فضاکار شبکه تخت دولایه رفتار غیرخطی الگوریتم فراکاوشی