احيا كيفي گورستانهای درونشهری تهران ازنظر تاریخی با رویکرد فرهنگی اجتماعی (نمونه موردی گورستان ظهیرالدوله ، گورستان شهدای سوهانک)
احيا كيفي گورستانهای درونشهری تهران ازنظر تاریخی با رویکرد فرهنگی اجتماعی (نمونه موردی گورستان ظهیرالدوله ، گورستان شهدای سوهانک)
همایون احمدی چگنی1 محمد غفاری2
1) مدرس گروه معماری، دانشگاه ایوان کی،
2) دانشجوی کارشناسی معماری، دانشگاه ایوان کی،
کد IOI مقاله
:
XYEA-AKKFZ
محل انتشار :
چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
فضاهای باز عمومی که در شهرها وجود دارند محل برقراری تعاملهای انسانی هستند و در هویت بخشی ذهنی مردم بسیار مؤثرند تا آنجا که یادآوری کالبد شهرها باور ذهنی ما از شهرها را شکل میدهند با بررسی الگوهای معماری سرزمین¬های مختلف این نکته را میتوان دید که تنها الگوهایی در معماری از دوره¬های تاریخی فراتر می¬روند که در فرهنگ مردم رسوخ کرده باشند و جوابگوی نیازهای مردم باشند. گورستانهای ایران در دوره بعد از اسلام هویت و مفهومی متفاوت با آنچه امروزه شاهد هستیم داشتند و غالباً برای مردم یک مکان زیارتی و تفریحی با یک حیات و نگاه خاصی هستند ولی رشد سریع و بیقواره پیکر شهرهای کوچک و بزرگ ایران در دهههای اخیر باعث کشیده شدن شهرها به حریم گورستانها با حیات و نگاه خود شدهاند که باعث تأثیرات منفی و مثبت زیادی شده است بدون تردید نقش اجتماعی آرامگاهها در شکلگیری تعاملات اجتماعی امروز مردم بسیار پررنگ است و دلایل زیادی برای این امر وجود دارد. در این مقاله با بررسی فضای گورستانها سعی شده تا به ارائه راهکارهایی در مورد باز زنده سازی این فضا و ایجاد فضایی شهری با حفظ هویت فضای گذشته مکان ایجاد نموده که از قابلیت تاریخی فضا استفاده کرده و بهرهگیری از فضای سبز به ارتقاء نقش گورستانها بهعنوان محل گردشگری و نشاطبخش در تهران بپردازیم.
کلمات کلیدی : هویت حریم گورستان فضای عمومی گردشگری فرهنگی تهران