بررسی تجارب تجدید حیات شهری بافت های تاریخی: مطالعه موردی شهرهای آسیایی هانوی، اینتراماروس و کوتاتوآ
بررسی تجارب تجدید حیات شهری بافت های تاریخی: مطالعه موردی شهرهای آسیایی هانوی، اینتراماروس و کوتاتوآ
سیده عذرا رمضانی روشن1
1) دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری
کد IOI مقاله
:
XYEA-AKKZB
محل انتشار :
چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
موجودیت ارزشی بافتهای تاریخی و بناهای موجود در آن علاوه بر زیبایی کالبدی، نماد فرهنگی- اجتماعی و یادمان ملی هستند و قلب سازمان فضایی شهر می باشند که در پاره ای از مواقع نتوانسته اند خود را در شرایط تکاملی و با روند تحول و دگرگونی همساز گردانند لذا معضلی به عنوان فرسودگی گریبانگیر آنها خواهد شد. برنامه ریزی این بافت ها نیز در اکثر مواقع برای کسب عایدی بالا از زمین و تقویت کارایی اقتصادی همواره در پی منفعت و سود آوری هستند و نگاهی صرفا کالبدی به اقدامات بهبودی آن دارند و شاید بتوان گفت اکثر طرح ها از جنبه فرهنگی و اجتماعی تهی هستند. لذا بررسی رویکرد تجدید حیات شهری به عنوان یک فرآیند اساسی که هدف اصلی آن حفظ کیفیت نواحی تاریخی شهر و تداوم حیات سازگار با نیازهای امروزین است و سعی در پر کردن این خلا دارد، ضروری است. هدف از انجام این نوشتار بررسی تجارب طرح های حیات بخشی دیگر شهرها با تاکید بر شهرهای آسیایی ( هانوی - ویتنام، کوتاتوآ - جاکارتا، اینتراماروس - مانیل) است با تمرکز بر نکاث مثبت و منفی طرح هایی که در آنجا اجرا شدند؛ بطوریکه با بررسی نحوه راهبردها و استراتژی های اتخاذ شده توسط آنها به ارائه نتایجی موفق و رهنمودی پویا برای مداخله صحیح در این بافتها و راههای دستیابی به آنها برسیم. این نوشتار با بررسی اسناد کتابخانه ای و روش تحلیل داده های ثانویه و ترجمه گزارش های : بانک توسعه آسیا، تجدید حیات (باززنده سازی) مناطق تاریخی مرکزی شهر در آسیا صورت بندی شده است.
کلیدواژه: بافت تاریخی، باززنده سازی، تجدید حیات شهری، شهرهای آسیایی، نحوه مداخله، رهنمود و نتایج موفق
کلمات کلیدی : بافت تاریخی باززنده سازی تجدید حیات شهری شهرهای آسیایی نحوه مداخله رهنمود و نتایجی موفق