اصول طراحی اقلیمی در خانه های سنتی روستای ابیانه

اصول طراحی اقلیمی در خانه های سنتی روستای ابیانه

فرزانه کیانی ابری1 لیلا عسگری کندلانی2 فاطمه یوسفی گورتی3

1) کارشناس ارشد معماری، آموزشکده فنی و حرفه ای سما، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان، خوراسگان، ایران
2) - عضو باشگاه پژوهشگران جوان، آموزشکده فنی و حرفه ای سما، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان، خوراسگان، ایران
3) آموزشکده فنی و حرفه ای سما، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان، خوراسگان، ایران

کد IOI مقاله : XYEA-BACGF
محل انتشار : چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
    چكيده تا پیش از مصرف انرژی های فسیلی به عنوان منبع تأمین انرژی گرمایشی در ایران، مساکن طوری ساخته می شدند که با شرایط اقلیمی انطباق داشته باشند. معماری به گونه ای بود که نه تنها به نحو مطلوب انسان را از گزند عوامل اقلیمی نا مطلوب مانند سرما، گرما، برف و بوران و یا تابش های شدید حفظ می کرد، بلکه از عوامل و عناصر اقلیمی مفید در جهت آسایش انسان در مسکن نیز بهره می برد. معماران سنتی ایران از مناطق بسیار گرم سواحل جنوب تا نواحی بسیار سرد کوهستانی، به واسطه تجربه چند هزار ساله، اصول و روشهایی را ابداع نموده اند که علی رغم عدم وجود وسایل مکانیکی، شرایط زیست محیطی ساختمان ها را در مناطق مختلف آب و هوایی، به شرایط آسایش انسان تا حد ممکن نزدیک کرده اند. پژوهش در زمینه معماری بومی و سنتی و به کارگیری راهکارهای آن در تطابق با اقلیم در معماری جدید می تواند به احیای میراث فرهنگی گذشتگان از طریق اجرای روش ها و راهکارهای معماری سنتی در معماری امروزی منجر گردد. برای این منظور در تحقیق حاضر بافت سنتی روستای ابیانه انتخاب گردید و طی آن به بررسی اصول حاکم بر خانه سازی و انطباق آن با شرایط اقلیمی در این روستای تاریخی پرداخته شده است.

کلمات کلیدی : ابیانه اقلیم تنظیم شرایط محیطی معماری بومی