گونه شناسی الگوی های تفکیک مناسب برای برنامه ریزی کالبدی یک واحد همسایگی مطلوب

گونه شناسی الگوی های تفکیک مناسب برای برنامه ریزی کالبدی یک واحد همسایگی مطلوب

سیده عذرا رمضانی روشن1 ایرج اسدی2 محمدرضا حق جو3

1) دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری،دانشکده هنر و معماری دانشگاه مازندران
2) استادیار گروه شهرسازی دانشکده هنر و معماری ، دانشگاه مازندران
3) عضو هیئت علمی گروه شهرسازی دانشکده هنر و معماری ، دانشگاه مازندران

کد IOI مقاله : XYEA-BAFCD
محل انتشار : چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
    هدف اصلی طراحی تفکیک اراضی شهری، حداکثر بهره وری از زمین، فضا و رعایت دسترسی بین قطعات شهری است بطوریکه محیط شهری مطلوب را پدید بیاورد. ]این فرآیند[ یک تغییر دائمی است که استفاده زمین برای حداقل یک نسل و بطور جدی اثرات محدوده اطراف آن را تعیین می کند. بنابراین منافع عمومی بطور مستقیم تحت تاثیر آن قرار می گیرند و دولت های محلی بطور کلی کنترل های شدیدی را برای این عملکرد مهم به کار می گیرند. تفکیک زمین فرآیندی است که به عوامل متعددی بستگی دارد که می توان آنها را در دو سطح قرار داد، در وهله نخست استانداردها و گونه های ایده آل خود عناصر تشکیل دهنده تفکیک یا همان سلول های شهری یعنی نظام بلوک بندی، نظام قطعه بندی و توده گذاری و در وهله دوم چگونگی انطباق با عناصر دیگر، عواملی نظیر شکل بندی، توزیع، ترکیب، شیوه اتصال و همجواری و.... . زمانیکه این عوامل در مرحله ساخت یک توسعه تفکیک، ضعیف باشند، تجارب همواره، تغییر مداوم کاربری زمین، واژگونی سریع مالکیت و اشتغال و کاهش ارزش های زمین را نشان داده است. از سوی دیگر، کیفیت عناصری که شخصیت واحد همسایگی را تعیین می کنند، در اکثر مواقع، مسئله مهمی برای نظارت و کنترل توسط سازنده است. زمانی که تمامی این عوامل بطور دقیق هماهنگ گردند، جذابیت و پایداری واحد همسایگی رخ خواهد داد. این نوشتار نیز با بررسی اسناد کتابخانه ای سعی در تشریح برنامه ریزی تفکیک مطلوب با تاکید بر خود عناصر و عوامل تاثیرگذار بیرونی آنها است.

کلمات کلیدی : گونه شناسی تفکیک زمین بلوک بندی قطعه بندی و توده گذاری