بررسی توسعه پذیری واحدهای مجتمع مسکونی انعطاف پذیر در راستای انسجام اجتماعی

بررسی توسعه پذیری واحدهای مجتمع مسکونی انعطاف پذیر در راستای انسجام اجتماعی

آرزو پورحسن1 سید باقر حسینی2 رضا پرویزی3

1) دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده هنر و معماری، موسسه آموزش عالی دیلمان
2) دانشیار، گروه معماری، دانشکده معماری و هنر دانشگاه علم وصنعت، ایران:
3) مربی، گروه معماری، دانشکده معماری، موسسه غیرانتفاعی دیلمان لاهیجان، ایران:

کد IOI مقاله : XYEA-BAGDG
محل انتشار : چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
    مسکن و سکونت، همواره از شرایط اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و اقلیمی هر منطقه تبعیت می‌کنند. ماهیت، میزان کمبود و وجوه نیازهای سکونتی بر حسب گروه های درآمدی قشرهای اجتماعی متفاوت است، بدیهی است هر یک به تبع ویژگی های خود، راه‌حل های متفاوتی را طلب می‌کند، یکی از این راه حل ها مسکن انعطاف پذیر میباشد. انعطافپذیری در طراحی مسکن معاصر را می توان با توجه به تغییرات ابعاد زندگی و معیشت، به عنوان راه حلی برای جلوگیری از گسیختگی تعاملات بین جامعه، مردم و فضای زیستی در نظر گرفت؛ زیرا خانه را باید متناسب با نیازهای در حال تغییر انسان طراحی نمود. انعطافپذیری به ایده تغییرپذیری و توسعه پذیری در طول زمان اشاره دارد. بنابراین، مسکن انعطاف پذیر مسکنی است که می تواند با تغییر نیازهای کاربران سازگار گردد و به درک نیازهای مورد انتظار کاربران با مشارکت آنها منجر شود. مشارکت مردم در این فرآیند، امکان انطباق مسکن با نیازهای آنها را افزایش می دهد و در نتیجه رضایت عمومی از مسکن را بالا می برد. اطلاعات لازم جهت انجام این تحقیق از دو طریق میدانی و کتابخانه ای جمع آوری شده است. برای ارزیابی اطلاعات بدست آمده، از مردم توسط پرسشنامه نظرخواهی شده است، و سپس نتایج حاصله به وسیله نرم افزار SPSS مورد تحلیل آماری قرار گرفته است، در پایان چنین استنتاج شد که، مؤلفه ی توسعه پذیری در مجتمع مسکونی مورد بررسی در این پژوهش بیشترین تاثیر را بر افزایش انسجام اجتماعی دارد.

کلمات کلیدی : مجتمع مسکونی اﻧﻌﻄﺎف ﭘﺬﯾﺮي توسعه پذیری انسجام اجتماعی