سنجش میزان سرمایه اجتماعی در بافت فرسودة شهری (مورد پژوهی بافت کردآباد)

سنجش میزان سرمایه اجتماعی در بافت فرسودة شهری (مورد پژوهی بافت کردآباد)

رحمت اله فتحی هفشجانی1 شیرین السادات تابش2 مریم عطایی کچویی3

1) مهندسی شهرسازی، معاونت برنامه ریزی پژوهش و فناوری اطلاعات شهرداری
2) کارشناس ارشد برنامه ریزی شهری و منطقه ای دانشگاه شهید بهشتی، کارشناس معاونت برنامه ریزی پژوهش و فناوری اطلاعات شهرداری
3) دانشجوی کارشناسی مهندسی معماری، دانشگاه آزاد دولت

کد IOI مقاله : XYEA-BAGFD
محل انتشار : چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
    بافت فرسوده، به مفهوم فرسودگي كالبدي و اجتماعي، محصول تأثیر و تأثر متقابل فرايندهاي اجتماعي و فضاي جغرافيايي است. بدين سبب موضوع ساماندهی بافت‌های فرسوده شهري، همواره يكي از مسائل و چالش‌های شهرهاي امروزي است، كه انديشمندان حوزه‌های مختلف و مديران شهري را به حيطه تلاش در جهت بهسازي و نوسازي آن كشانده است. امروزه رويكردهاي نويني بااهمیت به بعد اجتماعي زندگي شهري، توانسته‌اند توسعه و پيشرفت قابل‌توجهی را بر زندگي شهري شهروندان و ساكنين ببخشد که سرمایه اجتماعی ازجمله این رویکردها می‌باشد. نوشتار حاضر سعي دارد با مطالعة موردي بافت فرسودة کردآباد شهر اصفهان به روش توصيفي-تحليلي به سنجش میزان سرمایه اجتماع محله و میزان تأثیرگذاری مؤلفه‌های آن در ساماندهی بافت فرسوده کردآباد بپردازد. یافته‌های تحقیق حاکی از آن است که میانگین سرمایه اجتماعی در بین ساکنین محله کردآباد به طور کمی مقدار 3.85 است. همچنین بین مولفه های اصلی سرمایه اجتماعی ارتباط همبستگی از نوع خطی مستقیم وجود دارد. همچنین بین مولفه های مذکور مولفه انسجام و همبستگی اجتماعی با ضریب تاثیر 0.86 بیشترین تاثیر و آگاهی و توجه با ضریب تاثیر 0.32 کمترین تاثیر را در نسبت باسایر مولفه های دیگر برمتغییر سرمایه اجتماعی در محله کردآباد دارد.

کلمات کلیدی : بافت فرسوده سرمایه اجتماعی کردآباد به سازی و نوسازی