ارزیابی عملکرد شاخص‌های شدت زلزله در تخمین پاسخ لرزه‌ای سازه‌ها با استفاده از روش زمان دوام

بهنام ولی پور کلوری¹ همایون استکانچی²

1) دانشجوی کارشناسی ارشد عمران گرایش سازه، دانشگاه صنعتی شریف
2) استاد، دانشکده عمران، دانشگاه صنعتی شریف

کد IOI مقاله : XYEA-BAGKD
محل انتشار : چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
    هدف اصلی ‌این مقاله، معرفی شاخص شدت مناسب جهت بهبود توانایی روش تحلیل دینامیکی زمان دوام در تخمین پاسخ لرزه‌ای سازه‌ها و تولید تابع احتمال توزیع پاسخ سازه است. در روش زمان دوام، سازه تحت شتاب‌ نگاشت‌های مصنوعی که شدت آن در طول‌ زمان افزایش می‌یابد، به‌صورت دینامیکی غیر خطی تحلیل می‌شود با این کار می‌توان میانه پاسخ‌های سازه در روش تحلیل دینامیکی فزاینده را به ازای زلزله‌های با دوره بازگشت مختلف، تنها با یک بار تحلیل‌ لرزه‌ای زمان دوام محاسبه کرد. مزیت اصلی استفاده از این روش، تسریع در تخمین پاسخ سازه با کاهش حجم محاسبات در عین محاسبه‌ی پاسخ سازه با دقت قابل قبول می‌باشد. در این روش، مفهومی تحت عنوان زمان هدف مطرح ‌است که به مدت زمان اعمال شتابنگاشت مصنوعی زمان دوام به سازه مورد بررسی گفته می‌شود و بخش مهم این روش، چگونگی ایجاد تناظر یک به یک بین سطوح مختلف شدت زلزله و زمان هدف متناظر است که از طریق معیار‌ شدت‌های مختلف همچون طیف پاسخ الاستیک شتاب طیفی در مود اول سازه و غیره انجام می‌شود. انتخاب معیار شدت مناسب، نقش تعیین کننده‌ای در کاهش خطای این روش تحلیل دینامیکی دارد و در این نوشتار، عملکرد معیار شدت‌های مختلف برای نیل به این هدف مورد بررسی قرار می‌گیرد. تابع توزیع پاسخ سازه به شرط شدت زلزله یکی از اجزای روش مهندسی براساس عملکرد می باشد. این تابع توزیع می‌تواند در بهینه‌سازی طراحی بر مبنای هزینه دوران عمر سازه مورد استفاده قرار گیرد‌ درواقع، چنین تحلیل‌های بهینه سازی، نیازمند تعداد بسیار زیادی تحلیل دینامیکی تاریخچه زمانی است که استفاده از شاخص شدت با کارایی بالا و هزینه پایین محاسباتی روش زمان دوام، آن را امکان پذیر می‌سازد.

کلمات کلیدی : مهندسی زلزله طراحی براساس عملکرد شاخص شدت زلزله تحلیل تاریخچه زمانی روش زمان دوام