بهسازی و نوسازی بافت های فرسوده شهری و ارائه مدل بهینه مداخله

الهام قربانی¹

1) دانشجوی دکترای تخصصی معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد، ایران.

کد IOI مقاله : XYEA-BAHZE
محل انتشار : چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
    اینکه از چه زمانی حفظ و احیای آثار تاریخی در معماری و ساخت شهرها مورد توجه قرار گرفته است مورد مناقشه است. لیکن اولین تئوری ها و نظرات مکتوب به حدود 200 سال پیش بر میگردد و برنامه های راهبردی و نظریه های مدون و سازمان دهی شده مربوط به پس از جنگ جهانی دوم بوده که اروپا شاهد تخریب گسترده بناها با بافت های تاریخی بوده است. لیکن دو عامل کلان دیگر، یکی دغدغه بازیابی و حفظ هویت شهرها در پارادایم پست مدرن به دنبال تاثیر مخرب توسعه سرمایه محور مدرنیته و دیگری فرصت های گردشگری و جذب توریست از زمینه های توجه مضاعف به این مقوله در توسعه معماری و شهرسازی جهان امروز هستند. امروزه یکی از مهمترین مباحث برنامه ریزی و توسعه شهر در ایران، موضوع چگونگی مواجه با آثار و بناهای تاریخی است و متاسفانه تجربه های نا موفق در توسعه و تخریب گسترده بناها و بافت ها و از طرفی سابقه با ارزش بناها و بافت های تاریخی ذی قیمت در اکثر شهرهای ایران نیاز به تحقیق و پژوهش در این زمینه را اولویت بخشیده است. از طرفی تنوع تئوری ها نیاز به مدلی کارا در انتخاب شیوه مداخله را مورد تاکید قرار می دهد. هدف از این پژوهش تولید مدلی است که بتواند بر اساس عواملی ساختاری و اولویت دار روش مداخله را مشخص نماید. روش این پژوهش از نوع روش های ترکیبی است که در جمع آوری اطلاعات متکی بر روش های کتابخانه ای و اسنادی است و در فرآیند تحلیل متکی روش های منطقی و مقایسه ای است.

کلمات کلیدی : مرمت بهسازی نوسازی احیای بافت مداخله