بررسی تطبیقی مولفه های معماری پایدار با معماری سنتی ایران

بررسی تطبیقی مولفه های معماری پایدار با معماری سنتی ایران

امیرحسین اصالح1 آرش حق پرست2

1) گروه معماری،دانشکده هنر، معماری و شهرسازی،واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، اصفهان، ایران.
2) گروه معماری،دانشکده هنر، معماری و شهرسازی،واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، اصفهان، ایران.

کد IOI مقاله : XYEA-BAZFA
محل انتشار : چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
    دهه ها از مطرح شدن معماري پایدار می گذرد و راهکارهاي بسیاري، براي حل بحران هاي معاصر ارائه شده است؛ ولی همچنان مشکلاتی در سر راه ایجاد معماري پایدار وجود دارد . به نظر می رسد که با رفع موانع از طریق توجه به ارزش های کهن و ویژگی هاي معماري سنتی ، می توان آن را کامل نمود. معماري پایدار شامل الگوهاي خاص از پیش تعیین شده و مشخصی نمی باشد که بتوان آن را تکرار کرد، بلکه معماري پویاست و باید با ویژگی هاي اقلیمی، فرهنگی و طبیعت هر منطقه هماهنگ و سازگار باشد و آنچه معماري سنتی ایران را ماندگار و کم نظیر کرده است توجه به همین خصوصیات است که در زمان و مکان خود به خوبی با اهداف رویکرد پایداري، مطابقت می کرد. بدین ترتیب پیوستگی موضوعات مورد نظر معماري پایدار در معماري سنتی قابل مشاهده است.در این مقاله استفاده از مولفه های قابل تکرار معماری سنتی ایران در راستاي دستیابی به اهداف معماري پایدار، مورد نظر می باشد .پایداري به معنی ایجاد فرآیندي قابل تکرار می باشد و مفهومی است که بیشتر به عنوان اندازة ارزش یک روش به کار برده می شود . با این نگرش، درك اصول و ارزش های کهن تکرار پذیر معماري سنتی ایران، بسیار با ارزش میباشد. پژوهش حاضر رویکردي تحلیلی و توصیفی است که از پیشینه منابع موجود در مطالعات کتابخانه اي و اسنادي و مطالعه کتب صورت گرفته است . در این پژوهش به درك اهمیت نقش معماري سنتی ایران در زمینه گرایی ایجاد رویکرد پایداري در معماري دست میابیم.

کلمات کلیدی : پایداری رویکرد معماری معماري پایدار معماري سنتی ایران