بررسی تراکم مصالح ترکیبی شن و رس

بررسی تراکم مصالح ترکیبی شن و رس

محمدرضا خالق نژاد طبری1 عسکر جانعلیزاده چوب بستی2 مبین افضلی راد3

1) دانشجوی کارشناسی ارشد خاک و پی، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل،ایران
2) دانشیار دانشکده عمران، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل،ایران
3) استادیار دانشکده عمران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائم شهر،ایران

کد IOI مقاله : XYEA-BZAAB
محل انتشار : چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
    خاکی که به عنوان خاکریز مهندسی (خاکریزها، بستر پی‌ها و بستر راه‌ها) ریخته می‌شود، برای رسیدن به خواص مطلوب مانند مقاومت برشی، تراکم‌پذیری یا تراوایی مطلوب باید تا یک وضعیت چگال متراکم شود. علاوه بر این، اغلب خاک‌های پی نیز به منظور بهبود خواص مهندسی آنها متراکم می‌شوند. بنابراین در بسیاری از سازه‌های خاکی مانند سدها، دیوارهای حائل، بزرگ‌راه‌ها، متراکم کردن خاک امری ضروری برای بهبود مقاومت خاک می‌باشد. تراکم به طور کلی یعنی چگالش خاک با خارج ساختن هوا که خود مستلزم صرف انرژی مکانیکی است.‌ همچنین امروزه استفاده از رس‌های مخلوط به عنوان هسته سدهای خاکی امری متداول شده است. در این پژوهش با انجام آزمایش پراکتور استاندارد بر روی نمونه‌هایی با درصدهای مختلف شن و رس، وزن مخصوص خشک حداکثر و درصد رطوبت بهینه آنها مقایسه می‌شود. به طور کلی مشاهده می‌گردد با افزایش درصد شن در هر نمونه، وزن مخصوص خشک حداکثر افزایش و درصد رطوبت بهینه کاهش می‌یابد.

کلمات کلیدی : تراکم پذیری رس مخلوط پراکتور استاندارد شن