تحلیل اجزاء محدود تاثیر ستون شنی بر روي رفتار فونداسیون¬¬هاي سطحي

تحلیل اجزاء محدود تاثیر ستون شنی بر روي رفتار فونداسیون¬¬هاي سطحي

سهیل قره1 مهدي سياوش نيا2 سید وحيد مجتهد سیستانی3 کيميا یزداني4

1) دانشیار بخش فنی و مهندسی دانشگاه پیام نور تهران،
2) استادیار دانشكده فني مهندسي، دانشگاه آزاد اسلامي واحد تهران مرکزي،
3) دانشجوي دکتری ژئوتکنيک، دانشگاه آزاد اسلامي واحد تهران مرکزي،
4) کارشناس عمران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد

کد IOI مقاله : XYEA-BZAFD
محل انتشار : چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
    با توجه به توسعه محدوده ساخت و سازهای شهری، در بسیاری از موارد استقرار فونداسیون بر روی خاک های ضعیف و مساله دار ناگزیر می باشد. از طرفی بکارگیری المان¬ها و عناصر کمکي در بهسازی و اصلاح پارامترهای ژئوتکنیکی از دیر باز مورد توجه بشر بوده است. امروزه کارايي و توانايي تکنیک خاک مسلح در ارائه راهکارهاي عملي مناسب در پروژه¬هاي مختلف موجب گرديده تا اين دانش به سرعت جاي خود را در مهندسي ژئوتکنیک باز نمايد. در این راستا یکی از روش های مناسب جهت افزایش ظرفیت باربری و کاهش نشست پروفیل خاک استفاده از ستون های شنی و سنگی میباشد. به همین علت در این تحقیق به بررسی تاثیر طول ستون شنی بر کاهش مقادیر نشست فونداسیون های نواري مستقر بر بستر ماسه اي با مدل سازی در نرم افزار اجزاء محدود PLAXIS پرداخته شده است. نتایج بیانگر کاهش قابل توجه مقادیر نشست فونداسیون مسلح شده با ستون شنی نسبت به فونداسیون بدون المان مسلح کننده می¬باشد. به علاوه ملاحظه می گردد با افزایش طول ستون شنی تا عمق استهلاک تنش، مقادیر نشست فونداسیون کاهش مي یابد که بیش ترین کاهش نشست فونداسیون مسلح شده با ستون شنی نسبت به فونداسیون بدون المان مسلح کننده، به ميزان 65/23درصد می باشد و براي يک مقدار نشست ثابت، ظرفيت باربري فونداسیون با افزایش طول ستون شنی با افزایش همراه می باشد.

کلمات کلیدی : فونداسیون المان مسلح کننده ستون شنی plaxis استهلاک تنش نشست