بازشناسی جایگاه فضای سبز در پرورش خلاقیت کودکان

بازشناسی جایگاه فضای سبز در پرورش خلاقیت کودکان

ریحانه نیک روش1 مریم قاسمی سیچانی2

1) کارشناس‌ارشد معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران-
2) استادیار و عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران-

کد IOI مقاله : XYEA-BZAZB
محل انتشار : چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
    فضای سبز یک محیط طبیعی، پویا و غنی می‌باشد که در آموزش و رشد کودکان در تمام سنین مؤثر است. در واقع فضای باز را می‌توان محلی دانست که کودکان با عناصر چهارگانه طبیعت ارتباط برقرار کرده و با تغییرات فصلی و جوی و در مجموع عوامل طبیعی آشنا می‌شوند. هدف پژوهش حاضر، طرح مؤلفه‌های کیفی فضاهای معماری کودکان، همچون ایجاد امکان فعالیت آزاد کودک در ارتباط با فضاهای سبز، حضور و اهمیت طبیعت و مشارکت کودکان در طراحی فضای سبز می‌باشد، تا درنتیجه آن با حضور در فضای سبز، امکان رشد و پرورش خلاقیت در کودکان پدید آید. روش تحقیق کیفی و برمبنای داده‌های توصیفی- استنباطی زمینه‌های روانشناختی موضوع و تحلیل مشخصه‌های معماری مطلوب آن است. همچنین با بهره‌گیری از ابزار گردآوری اطلاعات، همچون مطالعات کتابخانه‌ای و اسنادی، سعی شده است تا به اهمیت معماری منظر در پرورش قابلیت‌های بالقوه کودکان از جمله خلاقیت پرداخته شود. یافته تحقیق با تأکید بر فرایند پرورش خلاقیت کودکان در محوطه‌های طبیعی، 1. عوامل طبیعی محیط، 2. شکل و وسعت فضاها، 3. استفاده از آثار کودکان را به‌عنوان عوامل محیطی مؤثر در روند رشد خلاقیت کودکان مطرح می‌نماید. نتیجه تحقیق دلالت بر آن دارد که توجه به متغیرهای روانشناختی تحریک‌کنندگی عناصر طبیعی محیط مانند آب، نور و گیاه، بازی و مشارکت کودک، انعطاف‌پذیری عملکردها، خیال‌پردازی و درنهایت کنجکاوی کودکان در طراحی فضای سبز مراکزی همچون مهدکودک‌ها و مراکز فرهنگی کودکان، می‌تواند منجر به بروز تخیل، تجسم و درنتیجه خلاقیت کودکان گردد. همچنین امکان تغییر دادن محیط توسط کودک، تأثیر مثبتی بر ارتقاء میزان اعتمادبه‌نفس او و لذا آماده نمودن بستر رشد خلاقیت کودک دارد.

کلمات کلیدی : فضای سبز کودک خلاقیت مدرسه