بررسی ضریب افزایش دینامیکی برای تحلیل استاتیکی غیرخطی روش مسیربار جایگزین در سازه های بتنی در برابر خرابی پیش رونده
بررسی ضریب افزایش دینامیکی برای تحلیل استاتیکی غیرخطی روش مسیربار جایگزین در سازه های بتنی در برابر خرابی پیش رونده
ستاره امیری1 حامد صفاری2 جواد مشهدی3
1) دانشجوی کارشناسی ارشددانشگاه شهید باهنر کرمان-ایران
2) استادبخش عمران دانشگاه شهید باهنر کرمان-ایران
3) دانشجوی دکتری دانشگاه شهید باهنر کرمان-ایران
کد IOI مقاله
:
XYEA-BZBEA
محل انتشار :
چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
در انجام تحلیل های مسیر بار جایگزین برای کنترل پتانسیل خرابی پیش رونده در یک سازه، در اکثر موارد روش های استاتیکی انتخاب می شود. از انجایی که خرابی پیش رونده، یک پدیده ی دینامیکی و غیر خطی است، براساس دستورالعمل های مختلف بارهای ثقلی در ضریبی تحت عنوان ضریب افزایش دینامیکی (DIF ) ضرب شده وتحلیل استاتیکی غیرخطی صورت می پذیرد. در ارائه ی روابط ضرایب بار دینامیکی در دستورالعمل های موجود، نقاط ضعفی مشاهده شده است. این مطالعه، یک روش تجربی جدید برای محاسبه ی ضریب افزایش دینامیکی (DIF ) ارائه می دهد که برای افزایش بارهای ثقلی چشمه های اطراف ستون حذف شده، در تحلیل استاتیکی غیرخطی روش مسیر بار جایگزین قابل استفاده خواهد بود. همچنین به منظور کنترل میزان تغییر ضرایب افزایش بار دینامیکی جدید، این مقادیر با مقادیر بدست امده از روابط موجود در دستورالعمل های موجود، مقایسه می شود. این مطالعه نتیجه می دهد که رابطه ی ضریب افزایش دینامیکی دردستورالعمل های موجود صرفنظر از ظرفیت سازه و بارگذاری ثقلی خاص، مقدار DIF یکسان را نتیجه می دهد. به اسانی قابل درک است که در صورت داشتن یک ظرفیت سازه ای زیاد و یا بارگذاری ثقلی کمتر، سازه ی صدمه دیده ظرفیت باقی مانده بیشتری دارد برای برقراری ارتباط درطول حذف ناگهانی المان. در مقابل یک سازه صدمه دیده دارای ظرفیت کمتر و یا تحت اثر بارهای ثقلی بزرگتر می تواند مستعدتر باشد به خرابی پیش رونده. هریک از موارد به طور واضح بر پاسخ های دینامیکی سازه ای اثر می گذارد. بنابراین لازم است DIF براساس موارد ذکر شده مطابقت داده شود.
کلمات کلیدی : خرابی پیش رونده روش مسیر بار جایگزین تحلیل استاتیکی غیرخطی ضریب افزایش دینامیکی سازه های بتنی