امکان سنجی بارورسازی ابرها در منطقه سیستان با استفاده از پارامترهای هواشناسی
امکان سنجی بارورسازی ابرها در منطقه سیستان با استفاده از پارامترهای هواشناسی
محمد سالخورده حقیقی1 امیر گلستانه2
1) عضو هیات علمی دانشگاه زابل
2) دانشجوی کارشناسی دانشگاه زابل
کد IOI مقاله
:
XYEA-BZBEE
محل انتشار :
چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
با توجه به قرارگیری منطقه سیستان در یکی از گرم و خشک ترین اقلیم های کره زمین، این منطقه همواره در معرض خشکسالی های شدید قرار داشته است. کمبود بارش (میانگین 59میلی متر) به همراه تبخیر بسیار زیاد (میانگین 4747 میلی متر)، عمق کم دریاچه هامون و همچنین عدم برقراری حق آبه سیستان توسط دولت افغانستان، از جمله مهمترین عوامل تشدید کننده خشکسالی سیستان هستند.
بارورسازی ابرها از جمله راههای موثر کاهش خشکسالی هیدرولوژیکی است . بعبارتی بارور سازی ابرها اجرای فرایندی هوشمندانه بر روی ابرهای مستعدی است که در حالت عادی بارش انجام نمی دهند. این عمل موجب بارش ابرهای مستعد شده و سبب افزایش آب قابل استفاده در دسترس و جلوگیری از ریزش نابجای تگرگ های مخرب خواهد شد.
در این مقاله با بررسی پارامترهای هواشناسی، امکان بارورسازی ابرها در منطقه مورد مطالعه قرار گرفته است. ابتدا با بررسی و تحلیل پارامتر های هواشناسی نظیر دما (میانگین، بیشینه و کمینه)، بارش، تعداد روزهای یخبندان و تعداد روزهای توام با گرد و غبار در ایستگاه های سینوپتیک زابل و زهک، ماه های مستعد جهت بارور سازی انتخاب گردید.
سپس با استفاده از نقشه های آزمایشگاه تحقیقاتی سیستم زمین (ESRL) پارامترهای هواشناسی هم دما، سرعت و جهت باد در ماه های موردنظر، امکان وقوع بارش در صورت بارور سازی بررسی شد. در انتها مشخص گردید ماههای نوامبر، دسامبر، ژانویه، فوریه و مارس جهت بارور سازی مناسب خواهند بود.
کلمات کلیدی : بارورسازی ابرها منطقه سیستان خشکسالی هیدرولوژیکی