روشهای طراحی فضای آموزشی با رویکرد ایجاد خلاقیت
روشهای طراحی فضای آموزشی با رویکرد ایجاد خلاقیت
مینا زمانی کوخالو1
1) دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی معماری - دانشگاه غیر انتفاعی مازیار
کد IOI مقاله
:
XYEA-BZBZD
محل انتشار :
چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
یادگیری، بخش مرکزی زندگی هر فرد است. حتی زمانی که به آن فکر نمی کنید نیز اتفاق می افتد؛ با این تفکر که رفتار در خلا رخ نمی دهد؛ . لذا راه های گوناگون رفتار، مرتبط با محیط کالبدی است و محیط های یادگیری از عناصری تشکیل خواهند شد که در کنار هم معنا دار می شوند. ویژگی ها و کیفیت های هر کدام از این عناصر در شکل گیری رفتارهای مختلف موثر می باشند . در معماری مدارس نیز توجه به خواسته ها و نیازهای دانش آموزان اهمیت می یابد زیرا توجه به نیازمند یها از پارامترهای موثر تربیتی در امر آموزش و پرورش نوین به شمار می آیند. همان گونه که روان شناسان در بررسی مسائل آموزشی، همواره عوامل گوناگون چون خانواده، روش تدریس، کتب درسی، مدریت آموزشی و غیره را به عنوان عوامل موثر در فرآیند تحصیلی مورد تاکید قرار می دهند، معماری یا فضای فیزیکی فضاهای آموزشی را به عنوان عاملی زنده و پویا در کیفیت فعالیت های آموزشی و تربیتی کودکان موثر می دانند.در یک نگاه سیستمی، چگونگی معماری، اصول و عناصر تشکیل دهنده آن نظیر، تناسب اجزا، مقیاس، نوع سازمان دهی فضا، رنگ، نور، صدا، فضای باز محوطه و... می توانند اثرات قابل توجهی بر دانش آموزان باقی بگذارند. فضای آموزشی زیبا یادگیری را آسان کرده، نشاط و شادابی را برای کودکان به ارمغان می آورد و فضای آموزشی نامناسب،تنگ، تاریک، خشک و بی روح، کسالت و افسردگی را برای کودکان به همراه خواهد داشت و بر میزان یادگیری و حضور فعال و با نشاط آنان در مدرسه تاثیر منفی دارد.
کلمات کلیدی : فضای آموزشی ایجاد خلاقیت معماری یادگیری