سنجش میزان رضایتمندی ساکنان از کیفیت محیط شهری در بافت‌های فرسوده پس از فرآیند نوسازی (مطالعه موردی : محلات اسدی و صفا منطقه 13تهران)

سنجش میزان رضایتمندی ساکنان از کیفیت محیط شهری در بافت‌های فرسوده پس از فرآیند نوسازی (مطالعه موردی : محلات اسدی و صفا منطقه 13تهران)

لیلا محمدی کاظم آبادی1 کاظم برهانی2

1) مدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک، ایران
2) دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه تربیت مدرس، تهران

کد IOI مقاله : XYEA-BZCEE
محل انتشار : چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
    بافت‌های فرسوده شهری که زمانی بر اساس الگوهای شهری و با تأثیر از شرایط اقتصادی- اجتماعی و ویژگی‌های محیطی به وجود آمده‌اند، بر اثر گذشت زمان و تغییر در الگوهای فضایی ساخت‌وساز، دارای مشکلات زیادی از لحاظ شرایط کالبدی، اقتصادی، اجتماعی و ... برای زندگی امروزی شده‌اند. بر این اساس راهبرد بهینه بهسازی و نوسازی این بافت‌ها دارای اهمیت زیادی در برنامه‌ریزی و مدیریت شهری می‌باشد. در این راستا هدف این پژوهش بررسی رضایتمندی ساکنان محلات اسدی و صفا منطقه 13 تهران از کیفیت محیط شهری پس از فرآیند نوسازی می‌باشد. روش پژوهش به صورت توصیفی– تحلیلی و پیمایشی می‌باشد. جامعه آماری در این پژوهش ساکنان محلات اسدی و صفا می‌باشند که با استفاده از فرمول کوکران 320 نفر نمونه انتخاب و پرسش‌نامه بین آن‌ها توزیع شده است. شاخص‌های تحقیق با نگاه ذهنی به ابعاد کیفیت زندگی، در 6 بعد اجتماعی و امنیت، اقتصادی، کالبدی، زیست‌محیطی، دسترسی به امکانات و زیباشناسی طبقه‌بندی و در نرم‌افزار SPSS با استفاده از آزمون T تک نمونه‌ای، کندال و همبستگی پیرسون تحلیل شده است. نتایج پژوهش نشان می‏دهد که شهروندان از میان شاخص‏های مورد بررسی نسبت به شاخص‌های زیبایی‌شناسی، کالبدی و امنیت ابراز نارضایتی کرده‌اند. بالاترین سطح رضایتمندی ساکنان به بعد دسترسی و پایین‌ترین سطح رضایتمندی به بعد کالبدی تعلق دارد. نتایج به دست آمده از همبستگی پیرسون گویای این حقیقت می‌باشد که بین ویژگی‌های فردی ساکنین و رضایتمندی آن‌ها از شاخص‌های کیفیت محیط رابطه‌ای وجود ندارد.

کلمات کلیدی : بافت فرسوده نوسازی رضایتمندی منطقه 13 تهران محلات اسدی و صفا