بررسی سرمایه اجتماعی و تاثیر آن در پایداری اجتماعی مجتمع های مسکونی (مطالعه موردی: مجتمع مسکونی آسمان تبریز)

بررسی سرمایه اجتماعی و تاثیر آن در پایداری اجتماعی مجتمع های مسکونی (مطالعه موردی: مجتمع مسکونی آسمان تبریز)

فرهاد عباسی کبودان1 پریسا هاشم پور2

1) کارشناسی ارشد رشته مهندسی معماری اسلامی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز،
2) استادیار و عضو هیات علمی دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه هنر اسلامی تبریز، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران-

کد IOI مقاله : XYEA-BZCGC
محل انتشار : چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
    طرح پایدار از لحاظ اجتماعی طرحی است که محیط زندگی هماهنگ و هارمونیک ایجاد کند، نابرابری‌ها و شکاف‌های اجتماعی را کاهش داده و به طور کلی کیفیت زندگی را افزایش دهد. احیاء واحدهای مسکونی جمعی و تقویت هرسه بعد پایداری در آنها (بالاخص پایداری اجتماعی)، یکی از راهکارهای اصلی رسیدن به توسعه پایدار در مقیاس شهری و منطقه‌ای محسوب می‌شود؛ تاکنون بیشترین توجه طرح‌های ساماندهی، بهسازی و بازسازی در ایران، پیرامون مسئله نوسازی کالبدی بوده و ساکنان به عنوان مخاطبان اصلی (علی‌رغم مطرح بودن بحث مشارکت و سرمایه اجتماعی در طراحی در مجامع بین المللی)، نادیده گرفته شده‌اند. حال این سوال مطرح است که «چرا طراحی فضاهای مردمی با مشارکت و همیاری مردم صورت نمی‌پذیرد که چنین بازخوردهایی، در بر نداشته باشد؟ مشکلات اجرایی این گونه طرح‌ها به ویژه در کشورمان چیست؟» در راستای این تحقیق مجتمع مسکونی آسمان تبریز به عنوان نمونه موردی پژوهش مورد توجه قرار می‌گیرد. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی با استفاده از برداشت های میدانی و سوال از مردم در قالب پرسش‌نامه شامل بررسی‌های اجتماعی، جمعیتی، برداشت کالبدی و بررسی تصویر ذهنی ساکنان از مجتمع با هدف تعیین میزان تمایل ساکنان در تهیه و اجرای طرح بهسازی و ارتقاء کیفی زندگی بوده است تا راهکارهایی برای افزایش سرمایه اجتماعی به عنوان یکی از مهمترین الزامات دستیابی به پایداری اجتماعی در مجتمع‌های مسکونی ارائه شود.

کلمات کلیدی : توسعه پایدار کیفیت زندگی پایداری اجتماعی سرمایه اجتماعی