اصول طراحی فضاهای آموزشی کودکان، برمبنای مدل ادراک نظام حواس پنجگانه
اصول طراحی فضاهای آموزشی کودکان، برمبنای مدل ادراک نظام حواس پنجگانه
سحر احمدپور امیرکیاسر1 امید حیدری پور2
1) کارشناسی ارشد پردیس فارابی دانشگاه تهران -
2) کارشناسی ارشد پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران -
کد IOI مقاله
:
XYEA-BZCZD
محل انتشار :
چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
در سالهای اخیر، جمعیت قابلتوجه کودکان در ایران، سبب توجه ویژه به مسئله آموزش و فضاهاي آموزشی کودکان شده است. متأسفانه در ایران، اکثر دبستانها و مهدکودکها در فضاهاي فاقد طراحی مناسب و یا در فضاهایی با کاربري غیر آموزشی تأسیس میگردند. کودک در مواجهه با فضا به عنوان تأثیرپذیرترین و کم تأثیرگذارترین مخاطب، نمیتواند تعامل همگونی با فضا برقرار کند. حال آنکه کودکان امروز، در نظامی تحت نظارت، با گذراندن بیشتر اوقات زندگی در داخل ساختمانها، دیگر نمیتوانند بدون هیچ محدودیتی به بازی، جستجو و اکتشاف بپردازند و با طبیعت ارتباط متقابلی داشته باشند. همین امر، اهمیت رسیدن به اصولی جامع در طراحی فضاهای کودکانه در زندگی مدرن را بیشتر نمایان میکند. برای رسیدن به اصول از ترسیم نقاشی به عنوان اولین راه ارتباطی بشر، استفاده شد. نتایج تحقیق بر اساس مدل، تهیه اصولی معمارانه براي طراحی فضاهاي آموزشی کودکان 3 تا 6 ساله در جهت یافتن نقش کودکان در شکلگیری فضا است: طراحی مبتنی بر بازی، تعامل با طبیعت، تنوع رنگ و نور و تداخل فضاهاي باز و بسته.
کلمات کلیدی : فضای آموزشی کودک ادراک بازی طبیعتگرایی تنوع رنگ