نقش هندسه در ارتقاء کیفیت آموزش معماری از دیدگاه یادگیری مبتنی بر مغز (مطالعه موردی: معماری مکان های آموزشی)
نقش هندسه در ارتقاء کیفیت آموزش معماری از دیدگاه یادگیری مبتنی بر مغز (مطالعه موردی: معماری مکان های آموزشی)
محمدحسین دره زرشکی1 حمیدرضا بیگ زاده شهرکی2 احمدرضا یزدی3
1) دانش آموخته کارشناسی ارشد معماری، دانشگاه علم و هنر یزد و مدرس دانشکده فنی شهید صدوقی یزد
2) دکترای تخصصی مرمت. استادیار، عضو هیأت علمی دانشگاه فنی وحرفهای، یزد، ایران
3) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، دانشگاه علم و هنر، یزد، ایران
کد IOI مقاله
:
XYEA-BZDAA
محل انتشار :
چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
این مقاله منتج از پژوهشی است هدفمند در جهت بررسی نقش هندسه فضا در آموزش معماری و رابطه آن با نظریه یادگیری مبتنی بر مغز. فضاهای آموزشی یکی از حوزه های معماری محیطی است که نقش عمده ای را در جامعه ایفاء می نماید و از مهم ترین مواردی که در ارتباط با نظام آموزش و تطبیق آن با تئوری های جدید در بحث آموزش وجود دارد، ارتباط و همخوانی آن با شیوه یادگیری مبتنی بر مغز است. امروزه درشیوه های نوین آموزشی دردنیا سه عامل تئوری های آموزش، معماری فضای آموزشی، روانشناسی محیط وتعامل دانش آموزان با محیط پیرامون، در رأس توجهات هستند. درکشورهای پیشرفته صنعتی به دلیل نقشی که آموزش و پرورش، روی ذهنیت و تمدن سازی جامعه و زیربنای توسعه اجتماعی، فرهنگی هر جامعه دارد، در بخش معماری فضاهای آموزشی، با استفاده از الگوها و استانداردهای مناسب، فضاهایی را طراحی می نمایند که ضمن برخورداری از فنون مهندسی و هنر معماری، از زوایای علوم تربیتی و روانشناسی نیز مورد توجه قرار گرفته باشد. مقاله حاضر تلاشی است در جهتِ یافتن نقش هندسه در ارتقاء کیفیت آموزش معماری که به عنوان نمونۀ موردی در معماری فضاهای آموزشی مورد کنکاش قرار میگیرد. سوال طرح شده این است که در ارتقاءکیفی آموزش معماری در ایران، هندسه فضاهای آموزشی چه جایگاهی را براساس نظریه یادگیری مبتنی بر مغز دارا می باشند؟ دراین پژوهش هدف مطالعه و تحقیق بر شیوه های طراحی و بازسازی فضاهای آموزشی است. لذا با مبنا قراردادن عامل معماری فضاهای آموزشی در شیوه های نوین آموزش و تطبیق آن با آموزش های عملی در نظام سنتی آموزش معماری، و به تبع رجوع و تحلیل بر روی اصل هندسه ، هدف آن است تا رابطه بین هندسه و معماری فضاهای آموزشی در جهت شناخت ویژگی های مثبت به کارگیری هندسه در کالبد فضاهای آموزشی و ارتقاء کیفیت آموزش معماری بر اساس نظریه های آموزشی مبتنی بر نظریه های یادگیری مبتنی بر مغز ارزیابی شود. بر اساس فرضیۀ پژوهش مبنی بر وجود ارتباط میان هندسه فضاهای آموزشی و کیفیت آموزش معماری، از طریق قیاس و انطباق خروجی ها برهم، ضمن اثبات فرضیۀ پژوهش، نشان می دهد که علاوه بر تئوری های نظری که درکیفیت آموزش معماری تأثیرگذار است، هندسه فضاهای آموزشی و نحوه ادراک آن نقش پر رنگی دارد.
کلمات کلیدی : هندسه آموزش معماری یادگیری مبتنی بر مغز معماری مکان های آموزشی