بررسی نقش پیادهراهها در ارتقاء تعاملات اجتماعی و توسعه پایدار کلانشهرها
بررسی نقش پیادهراهها در ارتقاء تعاملات اجتماعی و توسعه پایدار کلانشهرها
پردیس احمدی1
1) فارغ التحصیل کارشناسی ارشد معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران غرب
کد IOI مقاله
:
XYEA-BZDBD
محل انتشار :
چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
حركت پياده طبيعىترين، قديمىترين و ضرورىترين شكل جابجايى انسان در محيط است و پيادهروى مهمترين امكان براى مشاهده مكان ها، فعاليت ها و احساس شور و تحرك زندگى و كشف ارزش ها و جاذبه هاى نهفته در محيط است. پيادهروى داراى اهميت اساسى در ادراك هويت فضايى، احساس تعلق به محيط و دريافت كيفيات محيطى است. اما با شروع انقلاب صنعتى، اختراع اتومبيل و گسترش شهرها، به تدريج اولويت دادن به نقش عابر پياده و فضاهاى پياده محور در شهرها و فضاهاى شهرى كمرنگ شده و از كيفيت فضايى عرصه هاى عمومى شهر، فضاهاى باز شهرى و پياده راه ها كاسته شده است؛ عرصه هايى كه خود به عنوان بستر و خاستگاه، نقش محورى در ارتقاى سطح تماس ها، ارتباطات و تعاملات اجتماعى بين شهروندان ايفا مى كنند. در اين راستا عدم توجه به مقياس انسانى و ناديده گرفته شدن نيازهاى عابرين پياده از معضلات پيشِ رو مى باشد، به طورى كه كمبود و نبود كيفيت در پيادهراه ها منجر به تضعيف حضور و تعاملات اجتماعى شهروندان شده است. از طرفی اگر پيادهگرايى به عنوان يك روش حمل و نقل منظور گردد، باعث كاهش مصرف سوخت فسيلى نيز خواهد شد و شهر و فضاى شهرى را به اهداف توسعه پايدار نزديكتر مى نمايد. توجه به بالاترين مراحل شهرسازى جديد يا نيواوربانيسم، بهترين مكان ها در دنيا، شهرهايى هستند كه با شبكه كامل خيابانهاى بدون ماشين، با عنوان شهرهاى پياده شناخته مى شوند. مهمترين اجزاى چنين شهرى عبارتند از : تاكيد بر عابر پياده، تركيب و اختلاط كاربرى ها و تاكيد بر عملكردهاى اجتماعى به عنوان عامل وحدت بخشِ بناها و فضاهاى عمومى. متاسفانه در كلانشهرهايى همچون تهران، غلبه فضاهاى سواره بر مسيرهاى پياده، عرصه را بر حضور شهروندان در فضاهاى شهرى تنگ نموده است. اين مقاله بر آن است كه بر اساس موارد فوق و با روش توصيفى-تحليلى، ضمن شناخت صحيح الگوهاى رفتارى، با استفاده از فنون و ابزارهاى معمارى، طراحى و برنامه ريزى شهرى، به بررسى ارتباط و پيوستگى مقوله پيادهراه و شهر پايدار پرداخته و با بيان روش هايى در جهت افزايش هر چه بيشتر تعامل اجتماعى در فضاى خيابان هاى امروزى، طرح هاى جديد و الگوهاى نوين برای تبدیل کلانشهرهایی چون تهران به شهری پایدار و پیاده مدار، ارائه نمايد.
کلمات کلیدی : واژههاي كليدي پيادهراه پياده مداری شهرهاى پياده كيفيات فضايى تعاملات اجتماعى كلانشهرها توسعه پايدار شهرى نيواوربانيسم