بهینه سازی نیروهای میرایی برای سازه های با میراگر ویسکوز تحت زمین لرزه حوزه نزدیک

بهینه سازی نیروهای میرایی برای سازه های با میراگر ویسکوز تحت زمین لرزه حوزه نزدیک

محمدجواد اسماعیلی1 سید مهدی زهرایی2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد عمران گرایش سازه،دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک، ایران -
2) استاد تمام ، دانشگاه تهران ، ایران -

کد IOI مقاله : XYEA-BZDCD
محل انتشار : چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
    طی زلزله های شدید انرژی زیادی به سازه اعمال می شود و اگر این انرژی از ظرفیت بیشتر گردد موجب ایجاد خرابی در عضو و در نهایت خرابی کامل سازه می گردد. بدین منظور از سیستم جاذب انرژی استفاده می شود تا قسمتی از انرژی اعمال شده به سازه به این دستگاه منتقل شده بدین ترتیب خرابی سازه به حداقل برسد. از طرفی ﭘﺎﻟﺲ ﻫﺎي ﺑﺎ زﻣﺎن ﺗﻨﺎوب ﺑﻠﻨﺪ ﻣﻮﺟﻮد در زﻣﯿﻦ ﻟﺮزه ﻫﺎي ﺣﻮزه ي ﻧﺰدﯾﮏ، ﻋﻤﻠﮑﺮد ﺳﺎزه ها را دﭼـﺎر ﭼﺎﻟﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ این در حالی است که آیین نامه 2800 ضوابط خاصی برای مقاومت سازه ها در برابر اینگونه زمین لرزه ها ندارد. در این تحقیق سازه های قاب خمشی فولادی 5 و 10 طبقه منظم براساس آیین نامه های داخل کشور طراحی گردیده و تحت رکوردهای نزدیک گسل قرار گرفتند. با توجه به عدم عملکرد مناسب این سازه ها ، اقدام به اتصال میراگر جهت بهبود پاسخ سازه ها نمودیم. برای بدست آوردن مقدار بهینه میرایی اضافه شده توسط میراگرهای ویسکوز به سازه ، میراگرهای ویسکوز در سطوح میرایی مختلف برای سازه ها طراحی شدند. افزایش میرایی در میراگرها تا زمانی ادامه یافت که سازه ها معیارهای آیین نامه 2800 و نشریه 360 را ارضا نمایند. نتایج حاصل از انجام تحقیق نشان داد مبنای بررسی سطوح عملکردی سازه از نگاه دو آیین نامه 2800 و نشریه 360 متفاوت بوده و برای سازه های مختلف نتایج یکسانی نمی دهند. درصد میرایی بهینه برای عملکرد مطلوب سازهها برای زلزله های مختلف یکسان نمی باشد. بنابراین لزوم بررسی سازه ها تحت رکورد های مختلف زلزله بیش از پیش مشخص شود. براساس نتایج مطالعه حاضر توصیه می گردد بهینه سازی نیروی میرایی برای سازه ها با استفاده از آنالیز تاریخچه زمانی و تحت رکورد های واقعی زلزله انجام گیرد. همچنین تنها به معیار بهینه سازی براساس دریفت طبقات اکتفا نگردد.

کلمات کلیدی : میراگر ویسکوز بهینه سازی حوزه نزدیک سطح عملکردی