مفهوم شناسی فرم و تاثیر آن در معماری معاصر ایران (نمونه موردی مسکن های معاصر ایران)
مفهوم شناسی فرم و تاثیر آن در معماری معاصر ایران (نمونه موردی مسکن های معاصر ایران)
محمد مسعود1 روشنک ماندگار2 الناز کریمی3 پریسا عبدی4
1) دکترای معماری و شهرسازی از فرانسه-عضو هییت علمی دانشگاه هنر اصفهان-استاد دانشگاه آزاد اسلامی واحد
2) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری،دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان
3) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری،دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان
4) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری،دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف
کد IOI مقاله
:
XYEA-BZDKD
محل انتشار :
چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
آفرینش معماری همواره با دو مقوله اساسی سر و کار داشته است: فرم یا شکل و مفهوم یا معنا.این دو مقوله به ترتیب جنبه های صوری و معنایی معماری را تشکیل می دهند که از بحث برانگیزترین مقولات در طول تاریخ معماری به خصوص معماری معاصر بوده اند.سنگین ترین وظیفه ای که برای معمار می توان قایل شد آفرینش فرم است.چرا که معمار بایستی در این مرحله با به کار گرفتن ماده، زیبایی بیافریند یعنی سخت ترین موجودیت را برای انتقال ظریف ترین معناها به کار گیرد.سرزمین ایران از زمان های پیش از تاریخ، حلقه رابط بین تمدن های مشرق زمین و غرب بوده و این موقعیت در تقابل فرهنگی آن، آن چنان مهم جلوه می کرده است که به قول پروفسور گیرشمن ایرانیان و فرهنگ ها و تمدن دیگر ملل جهان را دریافت می کردند و از آن بهره مند می شدند، و آن گاه این فرهنگ های ملل دیگر را با آنچه خود داشتند می آمیختند پس از تکامل به دیگران منتقل می کردند.می توان با مطالعه فرم های دوره گذشته به بررسی فرم در معماری پرداخت و از تغییر و تحول این فرم ها، هنرمندان یا سبک های ویژه ای سخن راند.در این مقاله سعی بر این است که با نگاهی بر آثار مسکونی دوران معاصر،نظریه های معماری این دوران را جمع بندی و الگوهای فرمی مسکن معماری معاصر را طبقه بندی کرد.
کلمات کلیدی : مفهوم شناسی فرم معماری معاصر ایران مسکن ایرانی