طراحی پایدار فضای بازعمومی شهری با هدف مواجهه با بحران نمونه موردی : منطقه هفت تهران

طراحی پایدار فضای بازعمومی شهری با هدف مواجهه با بحران نمونه موردی : منطقه هفت تهران

لیلا کوکبی1 نیلوفر مسلمان فرکوش2

1) استادیار دانشگاه هنر
2) فارغ التحصیل مهندسی شهرسازی

کد IOI مقاله : XYEA-BZEAF
محل انتشار : چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
    یک فضای شهری خوب فضایی است که بتواند نیازهای مختلف مردم را پاسخ دهد. فضاهای باز شهری از جمله مهم ترین فضاها جهت استفاده در زمان بحران هستند. از مهم ترین کیفیت هایی که میتواند چنین فضای شهری مطلوبی ایجاد کند، انعطاف پذیری است. مردم حضور در فضاهایی را مطلوب مر دانند که بتواند نیازهای مختلفشان را بسته به تغییرات زمانی، محیطی و اجتماعی پاسخگو باشد. هدف این مقاله شناسایی چالشهای فضاهای عمومی و ارائه پیش بینی هایی جهت طراحی پایدار در مواقع بحران است. طراحی صورت گرفته در این فضاها باید به صورت منعطفانه باشد. انعطاف پذیری این فضاها شامل انعطاف پذیری در عملکرد و کارکرد، انعطاف پذیری در زمان استفاده و همچنین انعطاف پذیری در مبلمان و اجزای سازنده فضاهاست. در این پژوهش ضمن شناسایی شاخص ها و معیارهای عینی و ذهنی، در طراحی پایدار، قابلیت انعطاف و پایداری فضاهای عمومی شهری در مواجهه با شرایط بحرانی و در زمانهای مختلف در منطقه هفت تهران بررسی و در ادامه تناسب و تطبیق فضاهای عمومی شهری با نیازهای شهروندان به چالش کشیده است. روش تحقیق توصیفی–تحلیلی با رویکرد کیفی و با استفاده از روش مطالعه منابع کتابخانه ای، اسنادی، پیمایش و برداشت های میدانی می باشد.

کلمات کلیدی : فضای باز چندعملکردی انعطاف پذیری بحران