بکارگیری تکنیک های درونیابی C1 در آنالیز هندسی تغییر شکل پوسته زمین

بکارگیری تکنیک های درونیابی C1 در آنالیز هندسی تغییر شکل پوسته زمین

زینب ملکشاهیان1 مهدی روفیان نایینی2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد ژئودزی، دانشکده مهندسی ژئودزی و ژئوماتیک، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
2) استادیار گروه ژئودزی، دانشکده مهندسی ژئودزی و ژئوماتیک، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی،

کد IOI مقاله : XYEA-BZECD
محل انتشار : چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
    اندازه گيري تغييرات زماني پوسته زمين یکی از مهمترین اهداف علم ژئودزی و ژئوماتیک جهت بهبود مطالعات لرزه خیزی و تکتونیک فلات ایران در چند دهه اخیر بوده است. از این رو در این مقاله به مطالعه آنالیز تغییر شکل مسطحاتی پوسته در منطقه مطالعاتی ایران با استفاده از روش نوین درونیابی هموار ( C1) به کمک توابع اسپیلاین بزیر درجه سه با حفظ شرط پیوستگی بردار جابجایی در مرز المان های شبکه مثلث بندی شده پرداخته شده است. داده های مورد استفاده در این تحقیق، بردار های سرعت حاصل از مشاهدات ایستگاه های شبکه ی ژئودینامیک کشور در بازه زمانی بین سال های 2009 تا 2013 می باشد که با استفاده از آن ها مؤلفه های تانسور استرین صفحه ای و کمیت های ناوردای حاصل از آن همچون اتساع و ماکزیمم برش و نیز تانسور دوران خطی در کل شبکه محاسبه شده است. بر طبق آنالیز انجام شده، بیشترین مقدار کمیت ماکزیمم برش برابر (ضربدر ۱۰ به توان ۵-) ۵.۵۸ در نواحی جنوبی کشور بدست آمد. ماکزیمم کمیت اتساع نیز برابر (ضربدر ۱۰ به توان ۴-)۲.۸۹- در جنوب شرقی کشور بوده که معرف انقباض شبکه در این نواحی است. این انقباض مؤید برخورد صفحه عربستان از جنوب غربی، با اوراسیا از شمال شرقی است. نتایج بدست آمده از معیار دوران نشان ‌دهنده بیشترین دوران راست گرد برابر (ضربدر ۱۰ به توان ۵-) ۷.۹ در جنوب ایران بوده است. همچنین بیشترین میزان دوران چپ گرد برابر (ضربدر ۱۰ به توان ۸-) ۶.۰۰۹- مربوط به منطقه‌ای در جنوب شرقی ایران است که بسیار نزدیک به نتایج مطالعات قبلی روی دوران بلوک‌ ها در مناطق مختلف ایران می باشد.

کلمات کلیدی : آنالیز تغییر شکل درونیابی هموار تانسور استرین تانسور دوران