امکان سنجی پیاده راه سازی در بافت قدیم تبریز
امکان سنجی پیاده راه سازی در بافت قدیم تبریز
رحمت محمدزاده1 نگار زردوست2
1) دانشیار گروه معماری، دانشـــکده عمران، دانشگاه تبریز، ایـــران -
2) کارشناس مهندسی معماری، دانشگاه تبریـــز، ایـــران -
کد IOI مقاله
:
XYEA-BZGAF
محل انتشار :
چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
پیاده¬روی ابتدایی¬ترین نوع حمل¬و¬نقل شهری است و می¬تواند ایمن¬ترین و راحت¬ترین آن نیز باشد. امروزه، در سياست¬هاي برنامه¬ريزي شهري به دنبال تقويت محيط¬هاي پياده و از بين بردن موانعي هستيم كه توانايي ما را براي پياده¬روي آسان و ايمن، محدود ميكند. مقاله حاضر با توجه به حجم زیاد ترافیک در بافت قدیم شهر تبریز درصدد کاهش ترافیک سواره و بالطبع انسانی کردن محیط شهری با گسترش پیاده¬راه¬سازی می¬باشد. این مقاله با بکارگیری دو روش غربال¬گری و فرآیند تحلیل سلسله مراتبی AHP صورت گرفت و گزینه مناسب از بین گزینه¬های موجود انتخاب شد. سپس استراتژی¬های لازم براساس ماتریس راهبردی SWOT برای آن محور ارائه گردید. بر¬اساس نتایج مطالعه، خیابان شریعتی جنوبی (حدفاصل چهارراه شریعتی تا تقاطع والمان) نسبت به گزینه¬های دیگر اولویت نخست را به¬دست آورد و در قسمت انتهایی نیز بر توسعه فرهنگ استفاده از حالت¬های پایدارتر حمل¬و¬نقل، ایجاد و توسعه پیاده¬راه به صورت مرحله ¬به ¬مرحله و تدریجی، بکارگیری نشانه¬های شهری و فضاهای با ارزش در طراحی شهری برای ارتقا هویت محیط و... به عنوان پیشنهادات تاکید گردید.
کلمات کلیدی : امکان¬سنجی پیاده¬راه¬سازی ترافیک بافت قدیم تبریز