بررسی الگوهای مؤثر(بویژه طبیعت) در ایجاد حس تعلق جهت بهبود روابط ساکنان در مجتمع های مسکونی
بررسی الگوهای مؤثر(بویژه طبیعت) در ایجاد حس تعلق جهت بهبود روابط ساکنان در مجتمع های مسکونی
علی اصغر تقوی1 ملیحه تقی پور2
1) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری،گرایش معماری، موسسه غیرانتفاعی حافظ، شیراز، ایران.
2) استادیار گروه معماری، دانشکده هنر و معماری واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی شیراز، ایران. (نویسنده مسئول) .
کد IOI مقاله
:
XYEA-BZGAH
محل انتشار :
چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
مهمترین هدف معماران و مسئولان طراحی فضاهای مسکونی شهری، فراهم نمودن رفاه و آسایش حال شهروندان است. به همین علت، ایجاد حس تعلق به محیط از مهمترین مقوله های مورد توجه متخصصان و برنامه ریزان مجتمع های مسکونی و علوم زیستی در چند دهه گذشته بوده است. گستره احساس تعلق در افراد متأثر از عوامل متعددی است که یکی از مهمترین آنها طبیعت است که عاملی مهم در افزایش حس تعلق ساکنان نسبت به فضای مسکونی خود می باشد. هدف این مقاله بررسی الگوهای ایجاد کننده احساس تعلق در مجتمع های مسکونی جهت بهبود روابط ساکنان است. بدین منظور برای بررسی این الگوها از روش پژوهشی توصیفی – تحلیلی با مطالعات اسنادی و پیمایشی از طریق توزیع پرسشنامه و مصاحبه با ساکنان دو مجتمع مسکونی در شهر شیراز جمع آوری و تحلیل شده است و در تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS20 استفاده شده است. احساس تعلق در رابطه با الگوهای مهم ساختمانی از جمله ( طبیعت، روشنایی، تهویه، دید و منظر ، روابط همسایگی ، دسترسی ، حمل و نقل و کالبدی) سنجیده شده و یافته های تحقیق حاکی از وجود همبستگی معنادار بین حس تعلق و الگوهای تأثیرگذار می باشد. همچنین نتایج بررسی ها نشان دهنده این نکته است که طبیعت نسبت به سایر الگوها جهت ایجاد حس تعلق در مجتمع های مسکونی بیشترین ارتباط را داراست. با توجه به یافته های تحقیق، ضرورت توجه به محیط طبیعی و تأثیرات آن بر ساکنان در گسترش مجتمع های مسکونی به منظور بهبود روابط انسانی و افزایش سطح کیفی زندگی بیش از پیش احساس می گردد.
کلمات کلیدی : حس تعلق الگوهای مجتمع های مسکونی روابط ساکنان طبیعت شهرشیراز