بررسی مبحث نوزدهم مقررات ملی ساختمان در ایران: صرفه جویی درمصرف انرژی
بررسی مبحث نوزدهم مقررات ملی ساختمان در ایران: صرفه جویی درمصرف انرژی
سمیرا میری1 مریم انصاری منش2
1) باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران.
2) گروه معماری، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران.
کد IOI مقاله
:
XYEA-BZGAZ
محل انتشار :
چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
تحقیقات نشان داده بزرگترین عامل انتشار گازهای گلخانه¬ای، آلودگی حاصل از استفاده سوخت های فسیلی است، که دو سوم این گازها را در دنیا می گستراند و بخش ساختمان 40 درصد از کل مصرف انرژی کشورها را به خود اختصاص می دهد. لذا به راحتی می¬توان نتیجه گرفت که بخش ساختمان سهم عمده ای در آلودگی زیست محیطی و مصرف منابع سوخت فسیلی دارد. از طرفی طراحی آگاهانه ساختمان ها و سکونتگاه های بشر بویژه مسکن، با توجه به مسئله انرژی می تواند از میزان وابستگی آنها به مصرف انرژی جهت گرمایش و سرمایش ساخت و ساز تا حدود قابل توجهی بکاهد همانگونه که پیشینیان ما قادر بودند بدون بکار گرفتن ابزار مکانیکی پیشرفته و فنون پیچیده در شرایط اقلیمی گوناگون به سر برند. لذا برای رسیدن به هدف کاهش مصرف انرژی در ساختمان باید دنبال ایده های اجرایی باشیم. در همین راستا پس از مطرح شدن مساله صرفه جویی در مصرف انرژی، مبحث 19 مقررات ملی ساختمان توسط کارشناسان ایرانی ویرایش شد تا بدین گونه مهندسین و فعالان در صنعت ساختمان به این رسالت نائل آیند. حال سوالی که مطرح می شود این است که آیا این مقررات نقش لازم را در صرفه جویی در مصرف انرژی در بخش ساختمان ایفا کرده است. در این گفتار سعی شده با دیدی موشکافانه مقررات ملی ساختمان در بحث صرفه جویی در مصرف انرژی، میزان جامعیت مباحث مطرح شده، کاستی¬ها، شیوه اعمال و اجرای آنها بررسی شود. و اینکه چه میزان این مقررات در نیل به هدف آن، که همانا صرفه جویی در مصرف انرژی در بخش ساختمان است، می تواند کارآمد باشد مورد تجزیه و تحلیل قرار خواهد گرفت.
کلمات کلیدی : انرژی صرفه جویی بهینه سازی ساختمان