ارزيابي موانع گسترش پياده روي در منطقه 22 تهران

ارزيابي موانع گسترش پياده روي در منطقه 22 تهران

سحر جلالی1 احمد سعیدنیا2

1) 1- دانشجوی کارشناسی ارشد رشته شهرسازی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
2) عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران

کد IOI مقاله : XYEA-BZGGZ
محل انتشار : چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
    قدمت پیاده‌روی به پیدایش و تولد انسانی می‌رسد. پیاده‌روی طی چندین سال با حضور اتومبیل و گسترش شهرها مورد بی‌توجهی قرار گرفت و در چند سال گذشته به‌طور مجدد کل توجه مدیران و طراحان شهری و حتی شهروندان واقع شده است. هدف این پژوهش بررسی موانع گسترش پیاده‌روی و ارائه راهبردهای مناسب جهت اعتلای پیاده‌مداری در منطقه 22 شهر تهران می‌باشد. روش تحقیق این پژوهش، توصیفی-تحلیلی بوده، و لحاظ نوع کاربردی می باشد. در این تحقیق ضمن بررسی دیدگاه‌های نظری و روند علمی پیاده‌مداری در ایران مشخصا به تحلیل و ارزیابی این مهم در منطقه 22 شهر تهران پرداخته شده است. در این تحلیل از روش‌های فازی کلامی و تحلیل SWOT استفاده می‌شود. جامعه آماري شامل کارشناسان شهرداري، اساتيد و پژوهشگران عرصه برنامه‎ريزي شهري مي‌باشد و روش نمونه‎گيري اين پژوهش نمونه‎گيري گلوله برفي است. بر اساس مطالعات صورت پذیرفته موانع گسترش پیاده‌روی مشخص شده و با روش فازی کلامی میزان اهمیت هر کدام از این موانع تعیین گردید؛ و با روش SWOT نقاط قوت، ضعف، فرصت و تهدید جهت گسترش پیاده‌مداری در منطقه مشخص گردید و بر مبنای آن راهبردهای رقابتی به عنوان راهبرد مناسب مشخص شد و این راهبردها بر اساس شرایط منطقه پیشنهاد گردیده است.

کلمات کلیدی : ارزیابی پیاده‌روی شهرسازی پیاده‌مدار منطقه 22 شهر تهران