بررسی اثرات واحد همسایگی و نقش آن درارتقاء تعاملات اجتماعی ساکنین در مجتمع‌های مسکونی

بررسی اثرات واحد همسایگی و نقش آن درارتقاء تعاملات اجتماعی ساکنین در مجتمع‌های مسکونی

حمزه غلامعلی زاده1 مسعود باباخانی2

1) استادیار، گروه معماری، دانشکده معماری و هنر، دانشگاه گیلان، رشت، ایران،
2) دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی معماری، گرایش معماری، پردیس دانشگاهی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران،

کد IOI مقاله : XYEA-BZGHD
محل انتشار : چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
    انسان موجودی اجتماعی است و ذاتاً نیاز به برقراری ارتباط با انسان‌های دیگر دارد. با توجه به میزان حضور انسان در مسکن در بیشتر ساعات روز، نزدیک‌ترین و در دسترس‌ترین افراد برای رفع این نیاز، همسایگان هستند. افراد با برقراری تعاملات اجتماعی در واحدهای همسایگی، علاوه بر رفع نیازهای اجتماعی خود، موجب ایجاد هویت، امنیت، رضایت و حس مالکیت در مجتمع‌های مسکونی می‌گردند. در جوامع امروزی نقش واحد همسایگی بسیارکمرنگ و محدود شده و خلاء این مهم و گذر مستقیم بین عرصه عمومی و خصوصی، زمینه‌ساز مشکلات بسیاری میان افراد در اجتماع شده است. هدف اصلی از انجام این تحقیق این است که با بررسی مؤلفه‌ها و اثرات اصلی واحد همسایگی، راهکارهایی برای بالا بردن سطح تعاملات اجتماعی ساکنین ارائه گردد. روش تحقیق در این پژوهش، تحلیلی- توصیفی و جمع‌آوری داده‌ها بصورت اسنادی و کتابخانه‌ای بوده است. در این تحقیق، پس از توضیح مطالبی در زمینه انواع واحد همسایگی و عرصه‌بندی آن‌ها، برخی از الگوهای کالبدی مؤثر در طراحی واحدهای همسایگی برای ارتقاء سطح تعاملات اجتماعی ساکنین ذکر شده است. همچنین در ادامه، اثراتی که با بالا رفتن سطح تعاملات در محل سکونت به وقوع می‌پیوندد، مورد بررسی قرار گرفته‌اند. نتایج پژوهش حاکی از آن است که در صورت طراحی مناسب و هدفمند فضاهای جمعی در محیط‌های مسکونی در قالب واحدهای همسایگی، افزایش تعاملات اجتماعی و ارتقای کیفیت ساکنین حاصل می‌گردد و برای رسیدن به این مهم، راهکارهایی برای طراحی واحدهای همسایگی ارائه شده است.

کلمات کلیدی : واحد همسایگی تعاملات اجتماعی مجتمع‌ مسکونی عوامل کیفی