افزایش حس سرزندگی و تاثیر آن در مراکز سالمندی

افزایش حس سرزندگی و تاثیر آن در مراکز سالمندی

آزاده داسی1 مصطفی مسعودی نژاد2

1) دانشجوی خوزستان ،دانشگاه کارشناسی ارشد،گروه مهندسی معماری،واحد علوم وتحقیقات آزاد اسلامی،اهواز،ایران
2) گروه معماری، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران

کد IOI مقاله : XYEA-BZGZG
محل انتشار : چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
    تأثير معماري بر روان و روحيات انساني و كنترل احساسات دروني آدمي به وسيله معماري به عنوان مقوله اي مهم و مؤثر هميشه مدنظر بوده است اما عدم گستردگي اطلاعات در اين زمينه و عدم پيگيري معماران در اين راستا سبب شده بيشتر مواقع اين رابطه مجهول و بي پاسخ بماند. مراکز سالمندی نيز محلي است كه قشري خاص از انسانها مدت زمان بسيار زيادي را در آن مي گذرانند، خانه اي كه فرد با خصوصيات و روحيات خاص در آن قرار مي گيرد ، معماري خانه ها و دهكده هاي سالمندان، معماري براي قشري از جامعه است كه در خود انگاره اي از تاريخ خانوادگي – سياسي – اجتماعي – فرهنگي ، آموزشي و تربيتي جامعه خويش را همراه دارند. سالمندان در جامعه بعد از بازنشستگی،به جای لذت از زندگی استراحت وتفریح به افرادی تبدیل میشوند که به دلیل ایجاد احساس ناکارآمدی وترد شدن دچار افسردگی روحی گردیده واین امر تاثیر زیادی در طول عمر مفید آنها وپایین آمدن امید به زندگی در جامعه خواهد داشت.اینگونه افراد بدلیل عدم احساس پذیرش در خانواده خودشان ونداشتن معاشرت اوقات خود را یا در خلوت ویا در پارک ها درکنار افرادی که به لحاظ روحی در وضع مناسبتری از خودشان نیستندسپری میکنند.در جهت افزایش امید به زندگی در این قشر عزیزجامعه و دوری جستن آنان از افسردگی وانزوا،بحث سرزندگی را دراین مراکز وافراد بررسی میکنیم .لذا جهت رسیدن به نتایج مطلوبترازروش توصیفی-تحلیلی وگردآوری داده ها استفاده میکنیم هدف کلی از انجام این پژوهش بررسی تاثیر حس سرزندگی بر روال زندگی سالمند وتاثیر بسزای آن بر روحیات سالمندان ومراکز سالمندی می باشد.

کلمات کلیدی : سالمند سرزندگی مراکزسالمندی دهکده های سالمندی