ضرورت طراحی استراحتگاه های بین راهی با رویکرد پایدار سازی
ضرورت طراحی استراحتگاه های بین راهی با رویکرد پایدار سازی
میثم مستندی1 علیرضا جز پیری2
1) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری ،دانشگاه آزاد اسلامی واحد هیدج
2) دکتری معماری ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد هیدج
کد IOI مقاله
:
XYEA-BZHAK
محل انتشار :
چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
همانطور که می دانیم حدود 85 درصد ترابری بوسیله حمل ونقل جاده ای انجام می پذیرد، بنابراین تامین مناسب نیازهای انسان و وسیله نقلیه، به طور نسبی به ماهیت و کارکرد مجتمع های خدماتی- رفاهی- اقامتی و البته سازماندهی فضایی بین آنها بر می گردد. از این رو، نظام خدماتی نارسای موجود، به عنوان یک علت موثر، همواره موجب کاهش کیفیت سفر، افزایش هزینه و تصادفات و خالی ماندن ظرفیت های ترانزیتی و گردشگری گردیده و صدالبته به دلیل کمبود زیر ساخت های لازم جهت خدمات رسانی مطلوب، اکثر مجتمع های بین راهی موجود در سطح کشور با مسائل مربوط به انرژی رسانی مواجه می باشند که در صورت استفاده از انرژی های بازگشت پذیر و معماری سبز (پایدار) می توانند بر جذابیت و بازخورد بهتر توسط استفاده کنندگان بیانجامند.ايجاد راههاي جديد و تأمين امنيت جاده ها باعث روزافزوني تجارت و اقتصاد مي شود؛ حال با هماهنگی در استفاده از شيوه معماري محل و منطقه، مصالح ساختماني بومی و انتخاب موقعيت جغرافيايي مناسب، در ايجاد اين گونه بناها، مکانی برای انفاقی بزرگ حاصل می شود تا فرهنگهاي مختلف را از اقصي نقاط براي چند لحظه گرد هم آورده و درواقع دست به فرهنگ سازي بزنند. در این پژوهش سعی شده که ضمن بررسی نمونه های موردی اجرا شده در داخل و خارج کشور، به روش استنتاج و مقایسه به شناسایی مولفه های اصلی طراحی این بناها دست با تکیه بر اصول طراحی پایدار دست یافت.
کلمات کلیدی : واژههاي كليدي مجتمع خدماتی رفاهی راه ارتباطی طراحی پایدار معماری پایدار