نقوش ایوان به عنوان یک کهن الگو از گذشته تا کنون
نقوش ایوان به عنوان یک کهن الگو از گذشته تا کنون
مهسا حاجی فتحعلی1 نرگس امینی2
1) دانشجوی دکتری، باشگاه پژوهشگران و نخبگان ، واحد هشتگرد، دانشگاه آزاد اسلامی، البرز، ایران
2) دانشگاه آزاد اسلامی واحد هشتگرد،هشتگرد، البرز، ایران
کد IOI مقاله
:
XYEA-BZHBZ
محل انتشار :
چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
نقش قدسي ايوان و تاثير آرکي تايپي آن با شكوه و تزييناتي كه به آن مي دادند در معماري ايران بارز است. بر اساس مستندات تاريخي به ايوان در معماري ايران توجهي خاص مي شده است، بازخوانی ایوان به عنوان فضاي ارتباطي بين داخل و خارج در معماری و نقش آن بعنوان فضایی نیمه باز از نظر فرمی، مفهومی و عملکردی که نه به فضاي داخلي تعلق دارد نه به فضای خارجي و به اهميت و ارزش ارتباط تاكيد دارد، موضوع اصلی این پژوهش می باشد. لذا در این رهگذر مقاله حاضر ابتدا به شناخت ریشه های این فضا به لحاظ معنایی توجه دارد و سپس بعد از بررسی تاریخچه پیدایش ایوان و اثبات کهن الگو بودن این عنصر معماری به بررسي نقش اقليمي، فرهنگي و اجتماعي آن می پردازیم و در آخر به بررسی تغییرات ایوان از گذشته تا کنون و تغيير آن در برج باغ هاي امروزي و تغییر جايگاه طبيعت از مقابل به داخل ايوان می پردازد. تا با در نظر داشتن چشم انداز هویتی، مفهومی و عملکردی ایوان در ایران با شناخت اين كاركردها از مزاياي آن در معماري امروز بهره مند شويم.
کلمات کلیدی : ایوان کهن الگو(آرکی تایپی) عملکرد کالبد فرم فضا اقليم