پیوند بین کودک و طبیعت: نقش معماری در تشویق کودکان به انجام رفتار حامی محیط زیست
پیوند بین کودک و طبیعت: نقش معماری در تشویق کودکان به انجام رفتار حامی محیط زیست
نعیمه موثق1 بختیار بهرامی2
1) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری دانشگاه کردستان، دانشکده ی هنر و معماری -
2) استادیار معماری، دانشگاه کردستان، دانشکده ی هنر و معماری -
کد IOI مقاله
:
XYEA-BZHZF
محل انتشار :
چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
وضعیت محیط زیست در دهه¬های اخیر نشان می¬دهد مسائلی همچون گرم شدن کره¬ی زمین، کمبود آب، از دست دادن تنوع زیستی و ... که تهدیدی برای پایداری محیط زیست به شمار می¬روند، ریشه در رفتار انسانی دارند. به عبارت دیگر، بخش عمده¬ی این مشکلات، به دلیل نبودن آگاهی¬های لازم در زمینه¬ی مسائل زیست¬محیطی در بین افراد و همچنین عدم وجود ارتباط بین انسان و طبیعت است. از سوی دیگر با توجه به این که شکل¬گیری نگرش¬ها، مهارت¬ها، ارزش¬ها و تعهدات زیست¬محیطی در سنین پایین آغاز می¬گردد، بنابراین کودکان نقش مهمی در حوزه¬ی محیط زیست خواهند داشت و در نتیجه آموزش محیط زیست و شناساندن الگوهای رفتاری حامی محیط زیست به کودکان، از طریق تقویت ارتباط بین آن¬ها و طبیعت گام بسیار مهمی در راستای رسیدن به پایداری محیطی بلند مدت در آینده خواهد بود. در این پژوهش، ابتدا به بررسی تئوری¬های مختلف در زمینه¬ی آموزش محیط زیست و رفتار حامی محیط زیست پرداخته شده است، سپس با در نظر گرفتن «مدل¬های یادگیری کودکان» و «شیوه¬های مختلف تجربه¬ی طبیعت»، نقش معماری در ایجاد ارتباط بین این دو مورد بررسی گردیده است. هدف پژوهش حاضر، ارائه¬ی راهکارهای طراحی معماری جهت تقویت ارتباط کودکان با طبیعت و درک و فهم مسائل و ارزش¬های زیست¬محیطی است که در نتیجه انتظار می¬رود این امر منجر به تشویق و هدایت کودکان به انجام رفتار حامی محیط زیست گردد. روش گردآوری اطلاعات در این پژوهش به صورت کتابخانه¬ای و اسنادی و همچنین توصیفی است. نتایج حاصل از بررسی مطالعات و تئوری¬ها در قالب مدل مفهومی ارائه گردیده است. سپس بعد از معرفی نمونه¬های موردی انجام شده در این راستا، در بخش نتیجه¬گیری، راهکارهای طراحی مناسب ذکر شده است.
کلمات کلیدی : کودک طبیعت معماری آموزش زیست محیطی رفتار حامی محیط زیست