تاثير تدبيرهاي هنرمندانه و معمارانه بر سامانه های درمانگری کودکان ناسازگار
تاثير تدبيرهاي هنرمندانه و معمارانه بر سامانه های درمانگری کودکان ناسازگار
فاطمه وطن خواه1 علیرضا باوندیان2
1) دانشجوی کارشناسی معماری ,دانشگاه آزاد اسلامی واحد
2) پروفسورای معماری ,دانشگاه آزاد اسلامی واحد
کد IOI مقاله
:
XYEA-BZKAF
محل انتشار :
چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
ناسازگارکسی است که رفتارهای گوناگون ،غیرعادی و غیرطبیعی ،انعطاف ناپذیر،دشوار ومزاحم دارد. روانشناسان رفتارهای ناسازگار را در سه طبقه تقسیم بندی می کنند. :1 . اختلال بیش فعالی و کمبود توجه 2 . اختلال نافرمانی 3 . اختلال رفتاری
یکی از اولين نيازهای بشر ، بعد از مسائلی چون گرسنگی و تشنگی ، نيازبه حس آرامش است. از طرفی انسان بخش زیادی از این زمان رادر خانه به سرمی برد.حال آنکه عواملی از قبيل ازدحام محيط های شهری، آلودگی هوا، آلودگی صوتی و ...، فشارهای روانی واغتشاشات ذهنی بسياری را به ساکنين شهرها تحميل کرده است. در این میان فضای داخلی و مسکن نقش مهمی درفرآیند مداوای غیر مستقیم کودکان ناسازگار دارد.
این مقاله که دارای ماهیت کیفی است و به روش توصیفی تحلیلی نگاشته شده می کوشد تا نقش تدابیر هنرمندانه و معمارانه را در ارتقاء شاخص های روانی فضا با تأکید بر درمانگری کودکان ناسازگار نشان دهد.
کلمات کلیدی : واژههاي كليدي ناسازگاری تدبیرهای هنرمندانه و معمارانه نیازهای روانی اختلالات روانی