پرورش خلاقیت کودکان از طریق آموزش معماری در فضای بازی

پرورش خلاقیت کودکان از طریق آموزش معماری در فضای بازی

زهره اویسی کیخا1 حوریه قریب2

1) استادیار گروه معماری دانشکده هنرو معماری، دانشگاه زابل
2) دانشجوی کارشناسی معماری دانشگاه

کد IOI مقاله : XYEA-BZZBK
محل انتشار : چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
    علاقه کودکان به حجم سازی بر هیچ کس پوشیده نیست؛ آنها سعی می کنند با آنچه در اختیار دارند، خلق کنند و یکی از سازه های آنها به معماری ختم می شود. در ایران به جز کودکانی که به برخی از مراکز خوب آموزشی دسترسی دارند اکثراً محروم از آموزش همراه با خلاقیت می باشند و این به دلیل کمبود ابزارکار و عدم مکان مناسب برای آموزش می باشد. در این تحقیق تلاش شده به ارائه راهکار مناسب که نیازی به ابزارهای کار پیچیده و هزینه بر نیست و صرفاً از آنچه در دسترس خانواده ها می باشد پرداخته شود، همچنین هدف اصلی پژوهش پرورش خلاقیت معمارانه کودکان است. امروزه در برخی از روستاها و اغلب شهرها زمین های بازی وجود دارد که با وسایل بازی اندک فقط سبب رشد جسمی کودک می شود، اما می توان با ایجاد بستر مناسب و ابزارکار قوة خلاقیت کودک را فعال کرد، بطوری که با استفاده از زمین های بازی عمومی و وسایل دور ریز و ارزان از قبیل بطری پلاستیکی، لاستیک فرسوده، گِل و خاک، شن و ماسه، کارتن، شانه تخم مرغ را به عنوان ابزارکار برای پرورش خلاقیت کودک در نظر گرفت. کودکان برای زمین های بازی خود به جمع آوری ابزارکار اقدام می کنند و با بازیافت آنها که بخشی از فرایند آموزش است و تبدیل به احجام خلاقانه به مفهوم آن نیز پی می برند و به سمت خلاقیت گام بر می دارند و با پرورش و حفظ آن تا بزرگی، می توانند فردی مفید برای جامعه باشند و اگر بخواهیم شاهد شکوفایی و رشد خلاقیت باشیم باید بذر آن را از کودکی کاشت و مراقبت نمود ، به عبارتی خلاقیت، استعدادی عمومی و طبیعی است که همه کم یا زیاد از آن برخوردارند و درصد ظهور و رشد آن وابسته به محیط و شرایط می باشد.

کلمات کلیدی : آموزش خلاقیت کودکان معماری زمین بازی