بررسی تاثیر فرهنگ بر ساختار معماری گونه های کپر در جنوب استان کرمان
بررسی تاثیر فرهنگ بر ساختار معماری گونه های کپر در جنوب استان کرمان
محمد حسین کریم زاده کارنما1 فیروزه ازمون2
1) کارشناس ارشد معماری
2) دانشجوی دکتری معماری ،دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرمان ، باشگاه پژوهشگران جوان ، کرمان ، ایران
کد IOI مقاله
:
XYEA-BZZEG
محل انتشار :
چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
بافت كالبدي روستاهاي ايران ضمن برخورداري از ارزشهاي معماري همانند سادگي و بي پيرايگي؛ داراي الگوهاي بصري و زيباييشناختي، انطباق با محيط طبيعي، هماهنگي با عملكرد زيستي و معيشتي، استفاده از مصالح بوم آورد و دانش بومي است .در این میان عده ای خواهان تغییر چهره سنتی روستا ها می باشند و عده ای دیگر مخالف این موضوع اند.اما روستاهایی هستند که همچنان بر اساس فرهنگ خود طی سالیان دراز باقی مانده اند . در بیست کیلومتری جاده کهنوج – منوجان در مرز استان کرمان وسرزمین سیستان ، منطقه ای وجود دارد که مردمانی با نام طایفه رمشکی در آن جا زندگی می کنند . به دلیل نزدیکی به سرزمین سیستان بخش عمده فرهنگ این منطقه از آنجا ناشی شده است . اقوام رمشکی با به کارگیری مصالح بوم اورد و خلق تکنیک های ویژه ساخت ، کارآمدترین روش پاسخ گویی به نیازهای فیزیکی و روحی ساکنان این منطقه را نشان می دهند. آن ها با تکیه بر دانش بومی خود شروع به ساخت گونه هایی از مسکن بنام کپر کرده اند ، در زبان محلی به این بنای معماری لهر گفته می شود که در هماهنگی کامل با اقلیم منطقه است.این نوشتار پس از تعریف فرهنگ و تاثیرش بر معماری روستا به عنوان یکی از مظاهر فرهنگی به بحث درباره ابعاد فرهنگی مسکن روستاییان جنوب استان کرمان (کپر) پرداخته شده است . در این مقاله سعی بر این است، با استفاده از روش توصیفی، تحلیلی و با جمع آوری اطلاعات مشتمل بر تحقیقات میدانی، مصاحبه با استادکاران و مطلعان محلی و در عین حال مطالعات کتابخانه ای و رجوع به مدارک و اسناد اندک موجود تلاش گردیده تا امکان بررسی عوامل فرهنگی در ساخت مسکن (کپر) فراهم گردد. از آنجا که ضرورت تحقیق حفظ اصالت فرهنگی در نواحی روستایی می باشد، امید است با بررسی های بیشتر در حفظ و نگهداری این میراث کوشا باشیم.
کلمات کلیدی : فرهنگ مسکن روستایی کپر جنوب استان کرمان