پیوند معماری و سازه با استفاده از محیط طراحی پارامتریک کارامبا (طرح موردی: پوشش ورزشگاه آزادی)

پیوند معماری و سازه با استفاده از محیط طراحی پارامتریک کارامبا (طرح موردی: پوشش ورزشگاه آزادی)

داود تقوی1

1) کارشناس ارشد تکنولوژی معماری دانشگاه تهران -

کد IOI مقاله : XYEA-BZZKA
محل انتشار : چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
    استراتژی نرم افزارهای طراحی پارامتریک، بر تولید حجم در حوزۀ معماری تمرکـز دارد. این نرم افزارها به کاربـر اجازه می دهند گسترۀ وسیعی از احجام متفاوت را بدون زحمت زیاد بیازماید. در گام های اول طراحی که اهداف معماری متعدد (و معمولاً در تضاد با هم) پیگیری می شوند و نتیجه باید بهترین راه حل ممکن باشد، قابلیت های نرم افزار پارامتریک به کمک معمار می آید. در حال حاضر کاربردهای نرم افزار پارامتریک در حوزۀ طراحی سازه بسیار محدودند. دلیل این امر به روش متداول و سنّتی پروژه های ساختمانی بر می گردد که معمار حجم نهایی را در اختیار مهندس سازه قرار می دهد تا آن را تحلیل کند. هدف برنامه های محاسبۀ اجزای محدود رایج، تحلیل سازه ای آماده است که در فرایند طراحی تغییر چندانی ایجاد نمی کند؛ در صورتی که معماران معاصر، احجام پیچیده و غیر معمولی طراحی می کنند که لازم است در مراحل اولیۀ طراحی، ایستایی سازه ای آن ها تخمین زده شود. راه حل آرمانی این مسأله، دستیابی به فرایندی است که در آن بازخوردهای میان طراحی معماری و طراحی سازه به صورت بلادرنگ پیش بینی شود. در این صورت معمار می تواند یک پارامتر را تغییر دهد و اثر آن را بر کارایی سازه بسنجد. برنامۀ کارامبا چنین قابلیتی را در اختیار طراح قرار می دهد. در این پژوهش ابتدا ویژگی ها و فرایند این برنامه شرح داده می شود و سپس به کمک این نرم افزار سازه ای به عنوان پوشش ورزشگاه آزادی طراحی و شبیه سازی می شود. این سازه که با توجه به مشخصات و محدودیت های فعلی ورزشگاه طراحی شده است، با بهره گیری از الگوریتم ژنتیک، بهینه سازی شده و در طی این فرایند بازخوردهای حاصل از بهینه سازی به صورت آنی و در حالت مدل سه بعدی به طراح معماری کمک می کند تا به نتیجۀ قابل قبول برسد.

کلمات کلیدی : تکنولوژی معماری طراحی پارامتریک بهینه سازی سازه کارامبا الگوریتم ژنتیک ورزشگاه آزادی