نقش مولفه های منظر پایدار در حیات بخشی به مناظر پساصنعتی

تارا دودانگه قره آقاجی¹ جلال زندیان²

1) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری گرایش منظر، دانشگاه آزاد اسلامی واحد پردیس
2) استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد پردیس

کد IOI مقاله : XYEC-BAHGA
محل انتشار : چهارمین کنفرانس بین المللی مهندسی و علوم کاربردی(4iceasconf.com)
چکیده :
    با گذر زمان و دور شدن از جوامع صنعتی بسیاری از صنایع به دلایل متفاوتی از جمله گسترش بافت مسکونی در نواحی اطراف خود و آلودگی هایی که در محیط ایجاد می کرده اند از محل خود منتقل شده اند. در نتیجه این سایت های صنعتی تبدیل به مکان هایی رها شده و خالی شده اند. این سایت ها با وجود ارزش های اجتماعی، فرهنگی و تاریخی خود سبب ایجاد اغتشاش بصری شده و فضاهایی نا امن ، متروک و آسیب پذیر از جنبه ی اجتماعی را پدید آورده اند. بنابراین حیات بخشی به این مناظر از جمله دغدغه های امروزی طراحان منظر به شمار می رود. همچنین مولفه های طراحی پایدار از جمله ارکان اصلی در طراحی پربازده این مناظر به شمار می آیند. هدف از این پژوهش ارائه راهکارهایی در جهت استفاده از مولفه های طراحی پایدار در احیای مناظر پساصنعتی می باشد. روش تحقیق به صورت تحلیلی توصیفی و با استفاده از منابع کتابخانه ای در بررسی ادبیات موضوع و تجربیات جهانی و همچنین بررسی مدل های ارائه شده در رابطه با موضوع مورد مطالعه می باشد. عناصر شکل دهنده مناظر پساصنعتی، تبیین روش های استفاده از مولفه های طراحی پایدار و کیفیت های وابسته به مولفه های مکان پایدار در حیات بخشی به مناظر پساصنعتی از جمله یافته های پژوهش هستند. در نتیجه مشاهده می شود که با به کارگیری مولفه های منظر پایدار در احیای سایت های پساصنعتی به ارتقای وضعیت سایت، حفظ ارزش های آن و تبدیل مکان متروکه به محلی با ویژگی های مناسب زیست محیطی، اجتماعی و اقتصادی دست می یابیم.

کلمات کلیدی : منظر پایدار حیات بخشی منظر پساصنعتی