بررسی تاثیرات پارک کودک بر رابطه کودک و طبیعت

نسترن محمدی¹ جلال زندیان²

1) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری گرایش منظر،دانشگاه آزاد اسلامی واحد
2) استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد

کد IOI مقاله : XYEC-BAHGB
محل انتشار : چهارمین کنفرانس بین المللی مهندسی و علوم کاربردی(4iceasconf.com)
چکیده :
    امروزه با توسعه روزافزون شهرنشینی و احداث مجتمع های بزرگ اهمیت سازگاری فضاهای عمومی با نیاز های اجتماعی بیشتر مورد توجه قرار می گیرد. کودکان در تمامی سنین از اهمیت ویژه ای در میان گروه های انسانی برخوردارند .از این رو به بررسی فضاهای طبیعی به منظور جلوگیری از بی تحرکی ، کاهش آگاهی محیطی و عدم تعامل با محیط مطرح می گردد. معمار منظر به عنوان طراح محیط وظیفه بررسی های تاثیرات طبیعت بر روی کودکان را دارد که از همه لحاظ پاسخگوی نیازهای کودک و زمینه ساز رشد او (شامل رشد شناختی، عاطفی، هوشی، شخصیتی و اجتماعی) باشد.این نوشتار بر آن است تا با بررسی مشخصه های منظر شهری به عنوان رویکرد ارتقای رابطه کودک و طبیعت به تحلیل پارک کودک بپردازد و باعث ادراک بهتر کودک از محیط و طبیعت می گردد و تعامل میان آنها را نیز موجب خواهد شد.نیل به این هدف شناخت کامل کودک به عنوان مخاطب ، درک سطح او از رشد شناختی و توجه به رابطه ای که با محیط و طبیعت برقرار می کند ضروریست. بدین منظور با استفاده از روش تحلیلی -توصیفی و استفاده از منابع کتابخانه اي و مطالعه غیر فارسی در زمینه فضاي سبز شهري و همچنین شرایط جسمی و روانی کودکان، نقش پارك هاي شهري در ارتقاء رابطه کودک و طبیعت مورد بررسی قرار گرفته است.

کلمات کلیدی : کودک و طبيعت ادراک فضایی پارک کودک منظر شهری حواس کودک